Η στρατηγική ήττα του Ισραήλ και του συρόμενου Τραμπ είναι πλέον ολοφάνερη. Το Ιράν όχι μόνον αντέχει αλλά και αντεπιτίθεται με μεγάλη επιτυχία καταστρέφοντας αεροπορικές βάσεις και πόλεις στο Ισραήλ, και πετρελαϊκές εγκαταστάσεις στα κράτη του Περσικού Κόλπου. Το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ οδηγεί την Δύση σε οικονομική καταστροφή, όταν ήδη η οικονομία της δοκιμάζεται σκληρά από την εμπλοκή της στον πόλεμο της Ουκρανίας και την «πράσινη ενέργεια».
Σύμφωνα με ειδικούς, αν ο πόλεμος συνεχιστεί και τον Απρίλιο η τιμή του βαρελιού πετρελαίου θα φτάσει τα 180 δολάρια! Και αυτό αρκεί για να καταρρεύσει η οικονομία της Δύσης. Ήδη στις ΗΠΑ η τιμή γαλονιού έχει ανέβει στα τρία με τέσσερα δολάρια, όταν πριν λίγες ημέρες ήταν λιγότερη του ενός δολαρίου. Οι δε Ευρωπαίοι ετοιμάζονται για δελτίο καυσίμων, και οσονούπω δελτίο τροφίμων, καθώς το 30% των λιπασμάτων παγκοσμίως περνά από τα Στενά του Ορμούζ. Το άλλο καίριο πλήγμα που επέφερε το Ιράν στον άξονα Ισραήλ-Τραμπ είναι ότι πλέον ζητάει το πετρέλαιο να πληρώνεται σε κινεζικό Γιουάν αντί σε δολάρια, για να μπορούν τα τάνκερ να περάσουν αλώβητα τα στενά. Μόνον τις πρώτες 48 ώρες, 12 κράτη συμφώνησαν σε αυτή την απαίτηση, περιλαμβανομένης και της Ινδίας.
Η απελπιστική κατάσταση που επέβαλλε το Ισραήλ στις ΗΠΑ, την Δύση και την υπόλοιπη ανθρωπότητα αφήνει τρεις επιλογές στον Τραμπ.
Υποχώρηση.
Η οποία θα σημάνει πανηγυρική νίκη του Ιράν κατά της παγκόσμιας υπερδύναμης και του σκιώδη χειριστή της, το Ισραήλ. Το γόητρο των ΗΠΑ θα καταρρεύσει, και πλέον πολλά πιεζόμενα κράτη θα σκεφτούν ότι τελικά οι Αμερικάνοι δεν είναι ανίκητοι, αρκεί να αντισταθείς με σθένος. Εσωτερικά, θα είναι το τέλος του Τραμπ, που θα επέλθει στις επερχόμενες ενδιάμεσες εκλογές. Για το Ισραήλ θα σημάνει αναζωπύρωση της Αραβικής αντίστασης και ανατροπή καθεστώτων-μαριονετών που έχει επιβάλλει με κόπο στην Ιορδανία, την Αίγυπτο και την Συρία. Με κίνδυνο μία πανστρατιά αραβικών στρατών να επιτίθεται αέναα στα σύνορά του. Και φυσικά το τέλος του Νετανιάχου, που θα αντιμετωπίσει τα ισόβια από τους πολιτικούς αντιπάλους του.
Χερσαία επίθεση.
Η χερσαία επίθεση είναι μία επίσης καταστροφική επιλογή για τις ΗΠΑ και την Δύση. Στην περίπτωση αυτή, η οικονομική καταστροφή από το κλείσιμο των Στενών θα διογκωθεί με τις υπέρογκες δαπάνες ενός μακροχρόνιου και τεράστιας έκτασης και υλικών απαιτήσεων πολέμου. Ο πόλεμος σε Ιράκ και Αφγανιστάν στοίχισε 8 τρισεκατομμύρια δολάρια, συν 1 τρισεκατομμύριο τόκους. Ο Τραμπ χθες ζήτησε 200 δισεκατομμύρια για να διεξάγει τον πόλεμό του εναντίον του Ιράν. Και φυσικά αυτή είναι η πρώτη «δόση».
Η χερσαία εκστρατεία κατά του Ιράν μπορεί να έχει δύο επιλογές ή δύο αλλεπάλληλες φάσεις.
Πρώτον, περιορισμένη εκστρατεία για την κατάληψη των Στενών του Ορμούζ, η οποία για να πετύχει ολοσχερώς την ελεύθερη ναυσιπλοΐα θα χρειαστεί να συμπληρωθεί από τον «έλεγχο» των ιρανικών παραλίων στον Περσικό Κόλπο και την Αραβική Θάλασσα. Θα είναι μία τεράστια εκστρατεία που θα χρειαστεί εκατοντάδες χιλιάδες στρατιώτες. Οι 2.500 ή 5.000 Πεζοναύτες που σπεύδουν θα αρκέσουν ίσως για την κατάληψη των νησιών στα στενά και του λιμανιού Μπαντάρ Αμπάς. Και φυσικά, θα πρέπει να αντέξουν μία μακροχρόνια πολιορκία ή έστω συνεχείς βομβαρδισμούς με βαλλιστικούς πυραύλους και δρόνους. Που θα βρεθούν οι εκατοντάδες χιλιάδες στρατιώτες; Και αν βρεθούν, που θα αναπτυχθούν για αποβατικές και αεραποβατικές επιχειρήσεις; Θα δεχθούν η Σ. Αραβία, τα ΗΑΕ, το Μπαχρέιν και το Ομάν τα αμερικανικά – ΝΑΤΟϊκά στρατεύματα;
Δεύτερον, μία μεγάλη εκστρατεία κατάληψης του Ιράν ώστε να επέλθει αλλαγή καθεστώτος. Θα πρόκειται για μία κολοσσιαία επιχείρηση που εμπρός της η Επιχείρηση Επικυρίαρχος (απόβαση στην Νορμανδία) θα φαίνεται απλή άσκηση. Εδώ θα απαιτεί ίσως και ένα εκατομμύριο στρατιώτες, που θα πρέπει φυσικά να βρεθούν, να σχηματίσουν μονάδες, να εκπαιδευτούν, να εξοπλιστούν, να στρατωνιστούν κοντά στο μέτωπο και να εφοδιάζονται από ένα τεράστιο σύστημα Διοικητικής Μερίμνης. Φαίνεται αδύνατο, ή τουλάχιστον δυνατό μετά από την παρέλευση αρκετών μηνών (η εισβολή στο Ιράκ το 1991 χρειάστηκε προετοιμασία τεσσάρων μηνών…). Και φυσικά αυτή η τεράστια στρατιά θα πρέπει να περάσει από το… Ιράκ για να επιτεθεί στο Ιράν. Που σημαίνει ότι ο πόλεμος θα ξεσπάσει πρώτα στο Ιράκ, και έτσι οι βάσεις εκκίνησης και οι γραμμές ανεφοδιασμού των «Συμμάχων» θα βρίσκονται εν μέσω ενός ανταρτοπολέμου/ τρομοκρατικού πολέμου από τις Σιϊτικές πολιτοφυλακές, οι οποίες σημειωτέο αποδείχθηκαν ανίκητες από τις αμερικανικές δυνάμεις κατοχής τα 20 χρόνια πολέμου στο Ιράκ.
Πυρηνική Επιλογή
Για να αποφύγει μία αναπόφευκτη καταστροφή της Δύσης και των ΗΠΑ, ο Τραμπ μπορεί να δει ως «γρήγορη» λύση την χρήση τακτικών πυρηνικών όπλων για να ανοίξει τα Στενά του Ορμούζ. Η εξαφάνιση των οχυρώσεων, των όπλων που κρύβονται στις ορεινές ακτές και των στρατευμάτων με πυρηνικά όπλα θα ήταν δυνατή. Ωστόσο, δεν θα σήμαινε αυτομάτως ότι τα Στενά θα ανοίξουν τελείως. Η περιοχή των Στενών θα πρέπει να ελεγχθεί από στρατεύματα στις ακτές και τα νησιά. Ποια στρατεύματα θα δράσουν εντός ζωνών μολυσμένων με ραδιενέργεια; Θα δεχθούν τα ΗΑΕ, το Μπαχρέιν και το Ομάν, που θα βρεθούν δίπλα σε πυρηνικές εκρήξεις, ένα τέτοιο σχέδιο; Ποια θα είναι η αντίδραση του Ιράν; Ήδη η ηγεσία της χώρας έχει επιλέξει την μέχρι θανάτου μάχη, καθώς το Ισραήλ και ο Τραμπ δεν τους έχει αφήσει κανένα περιθώριο για διαπραγμάτευση. Έχουν αποφασίσει να πεθάνουν και μαζί τους να πάρουν και τους εχθρούς τους – μία Επιλογή του Σαμψών όπως η αντίστοιχη πυρηνική του Ισραήλ.
Και φυσικά ποια θα είναι η αντίδραση της Κίνας και της Ρωσίας αλλά και της υπόλοιπης ανθρωπότητας απέναντι σε ένα δίδυμο (Νετανιάχου – Τραμπ) το οποίο θα αποδειχθεί ότι έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο και έχει ξεπεράσει κάθε όριο λογικής; Το πυρηνικό Πακιστάν ήδη στοχοποιείται ως «αντίπαλος» από υψηλόβαθμους Αμερικανούς αξιωματούχους. Το βλέπουν ως πιθανή απειλή που πρέπει και αυτή να εξαφανιστεί; Θα καταφέρουν τελικά με την αφροσύνη τους να ενώσουν τον Ισλαμικό κόσμο υπό μία πυρηνική ομπρέλα, με κίνδυνο ένα πυρηνικό ολοκαύτωμα;
