Στις 3 Απριλίου 2026, κατά την διάρκεια μιας κρίσιμης επιχείρησης Έρευνας και Διάσωσης Μάχης (Combat Search & Rescue– CSAR) στο νότιο Ιράν, σημειώθηκαν σοβαρές απώλειες και ζημιές σε αμερικανικά αεροσκάφη. Η επιχείρηση ξεκίνησε μετά την κατάρριψη ενός μαχητικού F-15E Strike Eagle από ιρανικά πυρά στην επαρχία Χουζεστάν (η κύρια πετρελαιοπαραγωγός περιοχή του Ιράν).
Η επιχείρηση CSAR είχε ως στόχο την διάσωση των δύο πιλότων του καταρριφθέντος F-15E. Ο ένας από τους δύο αεροπόρους (ο κυβερνήτης) διασώθηκε επιτυχώς, ενώ ο δεύτερος (αξιωματικός οπλικών συστημάτων) παραμένει αγνοούμενος, με το Ιράν να έχει εξαπολύσει ανθρωποκυνηγητό για την σύλληψή του.
Η δύναμη διάσωσης αποτελείτο από δύο ελικόπτερα HH-60W Jolly Green II με πληρώματα από Διασώστες Νοσοκόμους Μάχης (Pararescue/ Para-Jumpers- PJ), δύο αεροσκάφη εγγύς υποστήριξης/ εναέριας παρατήρησης (FAC) Α-10C Thunderbolt II (Warthog) και ένα ιπτάμενο τάνκερ HC-130J Combat King για τον ανεφοδιασμό των ελικοπτέρων. Πρώην διοικητής Μοίρας CSAR της USAF δήλωσε στο CBS ότι μία επιχείρηση σαν αυτή εμπλέκει τουλάχιστον 24 Διασώστες Μάχης PJ.
Κατά την προσέγγιση των ΗΗ-60 για την περισυλλογή του ενός πιλότου δέχθηκαν πυρά με αποτέλεσμα να υποστούν ζημιές και τα πληρώματά τους να τραυματιστούν, αλλά όχι σοβαρά όπως ανακοίνωσε η αμερικανική διοίκηση. Τουλάχιστον το ένα ελικόπτερο δέχθηκε πλήγμα από φορητό αντιαεροπορικό πύραυλο και σύμφωνα με τους Ιρανούς κατερρίφθη. Αντίθετα, οι Αμερικανοί υποστηρίζουν ότι και τα δύο ελικόπτερα επέστρεψαν στην βάση τους, αν και χτυπημένα. Σχετικό βίντεο δείχνει ένα ελικόπτερο Blackhawk να πετά σε χαμηλό ύψος ενώ καπνός βγαίνει από την άτρακτο.
Τα δύο Α-10 προσπάθησαν να καλύψουν τα ελικόπτερα, αλλά δέχθηκαν επίσης αντιαεροπορικά πυρά. Σύμφωνα με τους Ιρανούς, το ένα Α-10 καταρρίφθηκε και το άλλο υπέστη σοβαρές ζημιές. Οι Αμερικανοί παραδέχονται μόνον την προσβολή του ενός αεροσκάφους, το οποίο λένε ότι έφτασε μέχρι το Κουβέιτ ή τον Περσικό Κόλπο, όπου και ο πιλότος εκτινάχθηκε. Τα Α-10 πιθανότατα χτυπήθηκαν από φορητούς αντιαεροπορικούς πυραύλους και αυτοκινούμενα αντιαεροπορικά πυροβόλα ZSU-23-4 “Shilka” .
Το Ιράν διαθέτει φορητούς αντιαεροπορικούς πυραύλους Misagh (Misagh-1, 2, 3) εγχώριας κατασκευής που βασίζονται σε κινεζική τεχνολογία (σειρά QW), ενώ έχει υπογράψει συμφωνία με την Ρωσία για αγορά χιλιάδων πυραύλων Verba (9M336). Αν και οι παραδόσεις των Verba αναμένεται να αρχίσουν λίγο πριν το 2027, είναι πιθανό ένας αριθμός να έχει παραδοθεί στις δυνάμεις Ιρανών Φρουρών. Επίσης διατίθενται το μικρού βεληνεκούς Majid (AD-08) και το μεσαίου βεληνεκούς 3rd Khordad. Πλήγματα μπορεί να δέχθηκαν και από ZSU-23-4 “Shilka” ή την ιρανική του σύγχρονη έκδοση Mesbah-1.
Το HC-130J Combat King φαίνεται στο βίντεο να πετάει σε πολύ χαμηλό ύψος πάνω από κωμόπολη εκτοξεύοντας θερμοβολίδες για να παραπλανήσει αντιαεροπορικούς πυραύλους θερμικής αναζήτησης. Το αεροσκάφος ανεφοδίαζε τα ελικόπτερα για να παρατείνει τον χρόνο παραμονής τους πάνω από το Ιράν και να ολοκληρωθεί η διάσωση. Επιπλέον, παρείχε διοίκηση και έλεγχο στην επιχείρηση CSAR, ενώ συντόνιζε και την δράση Μη Επανδρωμένων Αεροχημάτων (UAV) MQ-9 Reaper, εξοπλισμένων με προηγμένους αισθητήρες για τον εντοπισμό θερμικών ιχνών ή σημάτων από τις συσκευές επιβίωσης των πιλότων. Σημειώνεται ότι οι ΗΠΑ έχουν χάσει τουλάχιστον 16 MQ-9 Reaper από την αρχή των συγκρούσεων στο Ιράν.
Οι Αμερικανοί πιλότοι χρησιμοποιούν τον ασύρματο επιβίωσης PRC-112G/ PRC-112B (Hook2) με κρυπτογραφημένη μετάδοση, ώστε τα ιρανικά συστήματα υποκλοπών να μην μπορούν να εντοπίσουν την πηγή του σήματος. Επίσης, διαθέτουν το σύστημα εντοπισμού CSEL (Combat Survivor Evader Locator) το οποίο δεν βασίζεται σε ραδιοκύματα που μπορεί να μπλοκαριστούν εύκολα, αλλά στέλνει μηνύματα κειμένου μέσω δορυφόρου απευθείας στο κέντρο επιχειρήσεων. Εκπέμπει σήμα για κλάσματα του δευτερολέπτου, καθιστώντας αδύνατο τον εντοπισμό του από τα ιρανικά ραδιογωνιόμετρα.
