Η ανεύρεση ενός αδέσποτου μη επανδρωμένου οχήματος επιφανείας (UnmannedSurfaceVehicle– USV) Magura V5 από Έλληνες ψαράδες σε ελληνικά χωρικά ύδατα αποκαλύπτει μία ακόμη πτυχή των «μαύρων επιχειρήσεων» της ουκρανικής στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών και μυστικής δράσης HUR στην Μεσόγειο εναντίον ρωσικών εμπορικών πλοίων.
«Πειρατική» δράση
Συγκεκριμένα ο κατάλογος των ρωσικών πλοίων που έχουν υποστεί ζημιές ή βυθιστεί στην Μεσόγειο την περίοδο 2024-2026 περιλαμβάνει:
Επιβεβαιωμένες ή Καταγγελθείσες Επιθέσεις με Δρόνους
- Arctic Metagaz (Μάρτιος 2026): Το ρωσικό δεξαμενόπλοιο μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) υπέστη εκρήξεις και πυρκαγιά ενώ έπλεε μεταξύ Λιβύης και Μάλτας. Η Μόσχα κατηγόρησε την Ουκρανία για επίθεση με ναυτικούς δρόνους (Magura) που εκτοξεύθηκαν από τις ακτές της Λιβύης. Παρά τις αρχικές αναφορές για βύθιση, το πλοίο παρέμεινε ακυβέρνητο για εβδομάδες πριν αγκυροβολήσει τελικά στη Βεγγάζη.
- Qendil (Δεκέμβριος 2025): Ρωσικό πλοίο του με σημαία Ομάν, το οποίο δέχθηκε την πρώτη επίσημα αναληφθείσα από την Ουκρανία επίθεση στη Μεσόγειο. Το πλήγμα έγινε με εναέρια drones σε διεθνή ύδατα νοτιοδυτικά της Κρήτης.
Βυθίσεις και «μυστηριώδη» περιστατικά σαμποτάζ
Σύμφωνα με αναφορές και επίσημα έγγραφα αμυντικών αναλυτών, τουλάχιστον τέσσερα ακόμη πλοία που συνδέονται με ρωσικά συμφέροντα έχουν υποστεί ζημιές ή βυθιστεί στη Μεσόγειο υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες:
- Vilamoura (Ιούνιος 2025): Βυθίστηκε στα ανοικτά της Λιβύης (περιοχή Zuwentina) μετά από πιθανή χρήση εκρηκτικού μηχανισμού (πιθανώς νάρκη με χρονοδιακόπτη που τοποθέτησαν βατραχάνθρωποι ενώ βρισκόταν σε λιμάνι).
- Seajewel (Φεβρουάριος 2025): Περιστατικό στο λιμάνι της Σαβόνα στην Ιταλία, το οποίο αποδίδεται σε ενέργειες σαμποτάζ (επίσης πιθανή τοποθέτηση νάρκης από βατραχανθρώπους ή εκρηκτικού μηχανισμού από πράκτορες σε λιμάνι σε λιμάνι).
- Grace Ferrum (Μάρτιος 2025): Αναφέρθηκε σαμποτάζ στο λιμάνι της Τρίπολης στη Λιβύη (επίσης πιθανή τοποθέτηση νάρκης από βατραχανθρώπους ή εκρηκτικού μηχανισμού από πράκτορες σε λιμάνι).
- Ursa Major (Δεκέμβριος 2024): Το φορτηγό πλοίο, ιδιοκτησίας εταιρείας του ρωσικού Υπουργείου Άμυνας, βυθίστηκε στα ανοικτά της Αλμερία (Ισπανία) μετά από τρεις διαδοχικές εκρήξεις στο μηχανοστάσιο, τις οποίες η ιδιοκτήτρια εταιρεία χαρακτήρισε «τρομοκρατική επίθεση» (επίσης πιθανή τοποθέτηση νάρκης από βατραχανθρώπους ή εκρηκτικού μηχανισμού από πράκτορες σε λιμάνι).
Το Magura V5 στην Λευκάδα βρέθηκε με εκρηκτική κεφαλή 300 κιλών (αν και αμέσως τα ΜΜΕ έσπευσαν να διαστρέψουν την πραγματικότητα λέγοντας πως ήταν άοπλο, κάτι αστείο βεβαίως). Σύμφωνα με δημοσιευμένα στοιχεία το Magura V5 μπορεί να μεταφέρει πολεμική κεφαλή 320 κιλών.
Το σκάφος ρυμουλκήθηκε από τους ψαράδες στο λιμάνι της Βασιλικής και παραδόθηκε στο Λιμενικό Σώμα. Υπάρχουν αναφορές για εντοπισμό και δεύτερου παρόμοιου σκάφους στην περιοχή Πλατυγιάλι Αστακού στην Αιτωλοακαρνανία.
Από που εκτοξεύονται;
Τα Magura χρησιμοποιεί η ουκρανική στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών και μυστικής δράσης HUR, σε αντίθεση με την πολιτική υπηρεσία πληροφοριών SBU που χρησιμοποιεί τα Sea Baby. Οι πιθανοί τρόποι εξαπόλυσης των Magura είναι:
- Από «μητρικό πλοίο», δηλαδή ένα εμπορικό πλοίο το οποίο έχει μετατραπεί σε βάση δρόνων, και εκτελεί περιπολίες στην Μεσόγειο, εξαπολύοντας τα Magura, όταν εντοπίζονται ρωσικά πλοία (από το ίδιο με δρόνους ή από τις ουκρανικές και Δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών).
- Από νταλίκες, οι οποίες μεταφέρουν τα Magura κοντά σε ακτές, και από εκεί το εκπαιδευμένο προσωπικό τα ρίχνει στην θάλασσα και τα εξαπολύει. Το μικρό μέγεθος του επιτρέπει ακόμα και την ρυμούλκηση σε τρέιλερ από πολιτικά τζιπ.
Από ελληνικό έδαφος;
Εφόσον τα Magura και οι εναέριοι δρόνοι εξαπολύονται από έδαφος, υπάρχει μία πιθανότητα να χρησιμοποιείται και ελληνικό έδαφος. Αυτό είναι περισσότερο πιθανό για εναέριους δρόνους με μικρή εμβέλεια, αλλά λιγότερο πιθανό για USV όπως το Magura.
Η μέγιστη ακτίνα δράσης των Magura V5 είναι 450 ναυτικά μίλια (833 χλμ.) που σημαίνει ότι από την χερσόνησο της Κυρηναϊκής στην Λιβύη τα Magura μπορούν να φτάσουν άνετα στην Λευκάδα και τον Αστακό, που απέχουν 677 χλμ. σε ευθεία γραμμή. Ωστόσο, η Κυρηναϊκή ελέγχεται από τον Χαφτάρ που είναι σύμμαχος με την Ρωσία και υποστηρίζεται από το Αφρικανικό Σώμα (πρώην “Wagner”).
Απομένει η δυτική Λιβύη, η οποία σύμφωνα με πρόσφατες αναφορές και έρευνες διεθνών μέσων (όπως το Radio France Internationale (RFI) και το Associated Press), υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι ουκρανικές δυνάμεις χρησιμοποιούν το έδαφός της για την εξαπόλυση επιθέσεων με εναέριους δρόνους και USV. Ωστόσο, η απόσταση Τρίπολης ή Σαουίγια (δυτικά της Τρίπολης) μέχρι την Λευκάδα είναι 860 και 940 χλμ. αντίστοιχα. Ως εκ τούτου, τα καύσιμα του Magura θα είχαν τελειώσει πριν φτάσει και θα ήταν έρμαιο των κυμάτων, μία ισχυρή πιθανότητα, αν και οι πληροφορίες λένε ότι ο κινητήρας λειτουργούσε όταν το βρήκαν οι ψαράδες.
Η Κρήτη είναι η καλύτερη δυνατή βάση για να εξαπολύει κάποιος επιθέσεις στην Ανατολική Μεσόγειο, κάτι το οποίο την τοποθετεί στην λίστα πιθανών βάσεων εξαπόλυσης επιθέσεων σε ρωσικά πλοία που διέρχονται νοτίως της νήσου. Ωστόσο, δεν υπάρχουν μέχρι τώρα σχετικές ενδείξεις.
Ποιός ήταν ο στόχος;
Το πιο πιθανό είναι ότι το ή τα Magura που βρέθηκαν στις ελληνικές ακτές να εξαπολύθηκαν από πλοίο-φάντασμα των ουκρανικών μυστικών υπηρεσιών, και εφόσον τα δύο Magura βρέθηκαν κοντά στην Λευκάδα και σε ακτή της Αιτωλοακαρνανίας, μπορούμε να υποθέσουμε ότι εξαπολύθηκαν με κατεύθυνση νοτιοδυτικά-βορειοδυτικά από ουκρανικό «πλοίο-φάντασμα» δυτικά της Κρήτης/ νοτίως της Πελοποννήσου.
Πιθανολογείται ότι το ένα ή τα δύο Magura είχαν ως στόχο ένα ρωσικό τάνκερ το οποίο θα διερχόταν νοτίως της Πελοποννήσου.
Ένα άλλο σενάριο που εξετάζεται είναι εκείνο που θέλει τους Ουκρανούς να ετοίμαζαν ενέδρα για μια ρωσική νηοπομπή που εντοπίστηκε στις 3 Μαΐου νότια της Μάλτας να πλέει με κατεύθυνση ανατολικά και συμπεριελάμβανε την φρεγάτα «Κασατόνοφ», το ανεφοδιαστικό «Πασίν», το τάνκερ «Σκομπέλεφ» και το φορτηγό πλοίο «Σπάρτη».
Γιατί χάθηκε ο έλεγχος;
Οι λόγοι που τα Magura βγήκαν εκτός ελέγχου μπορεί να είναι:
- Βλάβη στο GPS/ INSS που εκτελεί την ναυτιλία του σκάφους.
- Βλάβη στην ραδιοζεύξη του Magura με τους χειριστές του επάνω στο πλοίο ή την ξηρά.
- Βλάβη στο σύστημα δορυφορικής ναυτιλίας/ καθοδήγησης Starlink.
- Απώλεια επαφής με το Starlink.
Όλες αυτές οι βλάβες μπορεί να είναι τυχαίες, ή να οφείλονται σε ρωσικά ηλεκτρονικά αντίμετρα, τα οποία εξαπέλυσε το ρωσικό πλοίο-στόχος, όταν αντελήφθη τα ουκρανικά USV, ή τα οποία το πλοίο ενεργοποιεί προληπτικά κοντά σε ακτές για τον κίνδυνο των δρόνων από αέρα και θάλασσα. Με άλλα λόγια, η απώλεια του ενός ή των δύο Magura μπορεί να είναι η πρώτη ένδειξη ότι πλέον τα ρωσικά εμπορικά πλοία διαθέτουν συστήματα ηλεκτρονικών αντιμέτρων/ αντιδρόνων.
Θανάσιμοι κίνδυνοι
Η απώλεια ελέγχου των Magura από τους Ουκρανούς χειριστές τους δημιουργεί θανάσιμους κινδύνους για την ναυσιπλοΐα στην Μεσόγειο και ειδικά στις ελληνικές θάλασσες αλλά και τις ακτές.
Το διαπιστωμένα οπλισμένο και εκτός ελέγχου ουκρανικό Magura θα μπορούσε να προκαλέσει φρικτές τραγωδίες.
- Να βυθίσει κατά λάθος ένα κρουαζιερόπλοιο και να προκαλέσει τον θάνατο εκατοντάδων ή και χιλιάδων επιβατών.
- Να βυθίσει κατά λάθος ή σκόπιμα (δηλαδή ρωσικό) ένα τάνκερ και να προκαλέσει τεράστια οικολογική καταστροφή στις ελληνικές θάλασσες και ακτές.
- Να βγει σε ακτή ή να χτυπήσει σε προκυμαίες παραλιακών χωριών και πόλεων, και να εκραγεί σκοτώνοντας δεκάδες ή και εκατοντάδες αθώους ανθρώπους.
Ελληνική αντίδραση;
Το πιο πιθανό είναι ότι αυτή την στιγμή η ελληνική κυβέρνηση ζητάει συγνώμη από τον Ζελένσκι γιατί δεν απέκρυψε την ανεύρεση του Magura, και έτσι δόθηκε για πρώτη φορά μία χειροπιαστή και αδιαμφισβήτητη απόδειξη ότι η Ουκρανία διεξάγει έναν παράνομο πόλεμο, εκτός διεθνών κανόνων και μάλιστα σε ξένα χωρικά ύδατα και εδάφη.
Μία φυσιολογική αντίδραση θα ήταν, να έχει κληθεί ο Ουκρανός πρέσβης από τον πρωθυπουργό, για να υποστεί μία γερή «κατσάδα» για την παράνομη δράση των Ουκρανικών υπηρεσιών στην Ελλάδα και τους κινδύνους που αυτή ενέχει για την ναυσιπλοΐα στην Μεσόγειο και τις ελληνικές θάλασσες.
Και φυσικά θα έπρεπε να ακολουθήσει και σχετική τιμωρία με απέλαση του σταθμάρχη της SBU και HUR στην Αθήνα και των υπόλοιπων Ουκρανών πρακτόρων. Και κλείσιμο των διαφόρων ουκρανικών οργανώσεων που συγκεντρώνουν χρήματα για την Ουκρανία. Και φυσικά σταμάτημα της στρατιωτικής βοήθειας στον Ουκρανικό στρατό.
Η ανεύρεση του ή των Magura αποτελεί μία έξοχη ευκαιρία να τιμωρηθεί η αχαριστία του Ζελένσκι, ο οποίος αρνείται να μας μεταφέρει τεχνογνωσία των Magura, αν δεν εγκρίνει αυτός το που και πως θα χρησιμοποιηθούν, προστατεύοντας ξεκάθαρα την Τουρκία, που δεν του έχει στείλει δωρεάν απολύτως τίποτα.
