Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα εξελίξεις από την νέα επίθεση του Ισραήλ και των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν, τα σχέδια του Νετανιάχου δεν φαίνεται να έχουν καλή εξέλιξη. Είναι δυνατόν οι Ισραηλινοί επιτελείς να μην είχαν προβλέψει αυτή την εξέλιξη; Σαφώς όχι. Με τις πληροφορίες που φαίνεται να διαθέτουν οι Ισραηλινοί, ώστε να σκοτώνουν με ευκολία έναν αρχηγό κράτους, ο οποίος προσέχει και κρύβεται, σίγουρα ήξεραν αν θα αντέξει το Ιράν και πως θα εξελιχθεί η νέα τους επίθεση.
Ήδη πριν από μερικές ημέρες, ο Πρόεδρος του Συμβούλιου των Αρχηγών των Γενικών Επιτελείων (Chairman Joint Chiefs of Staff) των ΗΠΑ – στην Ελλάδα ΑΓΓΕΘΑ – Πτέραρχος Νταν Κέιν, είχε προειδοποιήσει τον Πρόεδρο Τραμπ ότι μία επίθεση στο Ιράν θα ενείχε υψηλό ρίσκο και ότι συμβούλευε να μην γίνει. Προσωπική επιλογή του Τραμπ, ο Κέιν θεωρείται από τους καλύτερους και πιο αποτελεσματικούς αξιωματικούς της USAF. Ως εκ τούτου, η απόφαση της επίθεσης στο Ιράν από Νετανιάχου και Τραμπ έγινε εν πλήρη γνώση των πιθανών συνεπειών για το Ισραήλ, τις ΗΠΑ και τον υπόλοιπο κόσμο.
Σήμερα, δεύτερη ημέρα από την έναρξη της νέας ισραηλινής και αμερικανικής επίθεσης στο Ιράν μπορούμε να καταλήξουμε στα εξής μέχρι τώρα συμπεράσματα.
- Η στρατηγική «Αποκεφαλισμού Ηγεσίας» του Ισραήλ απέτυχε. Μετά την δολοφονία του Χαμενεΐ, το Ιράν φαίνεται να λειτουργεί κανονικά, χωρίς προβλήματα. Αυτό οφείλεται αφενός στο γεγονός ότι η εξουσία στο Ιράν δεν είναι πυραμιδική (οπότε το κόψιμο του κεφαλιού παραλύει το σώμα) αλλά πολύ-πυλωνική, δηλαδή σε επιμέρους κέντρα εξουσίας που συνεχίζουν να λειτουργούν αυτόνομα έστω και αν ο επικεφαλής εξαφανίζεται. Όπως κατέδειξε η άμεση αντίδραση του Ιράν – με την εξαπόλυση κυμάτων πυραυλικών επιθέσεων – οι διάφορες μονάδες των ενόπλων δυνάμεων δεν περίμεναν διαταγές από τον Χαμενεΐ ή το Γενικό Επιτελείο, αλλά ήξεραν ότι το «τάδε» γεγονός (π.χ. θάνατος Χαμενεΐ ή νέα γενική επίθεση Ισραήλ και ΗΠΑ) είναι το «σύνθημα» για εξαπόλυση αντιποίνων χωρίς αναμονή διαταγής και έγκρισης στόχων. Αυτό έχει ως συνέπεια, το Ισραήλ να αντιμετωπίζει μια συνεχή επίθεση την οποία πλέον αρχίζει να μην μπορεί να αναχαιτίσει. Επιπλέον, ο νέος ηγέτης του Ιράν, δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται για συνομιλίες, αλλά έχει σκοπό να συνεχίσει την αντεπίθεση και να φτάσει στο τέλος, δηλαδή μία ήττα των ΗΠΑ και του Ισραήλ.
- Οι αμυντικοί «Θόλοι» μπλόκαραν. Το τέταρτο κύμα πυραυλικών επιθέσεων την νύκτα της 1ης προς 2ας Μαρτίου 2026 στο Ισραήλ δεν αντιμετώπισε ιδιαίτερα προβλήματα από την πολυεπίπεδη ισραηλινή αντιπυραυλική άμυνα. Ο λόγος ήταν αφενός η ανάγκη επαναρύθμισης (recalibration) των αντιαεροπορικών συστημάτων λόγω έντονης χρήσης, και αφετέρου η συντήρηση ραντάρ και άλλων συστημάτων επίσης λόγω υπερβολικής χρήσης. Αυτό προκάλεσε κενά στην αεράμυνα από τα οποία πέρασαν αρκετοί ιρανικοί πύραυλοι προκαλώντας σημαντικές ζημιές – κυρίως ωστόσο ισχυρά πλήγματα στο γόητρο των IDF και στο ηθικό των Ισραηλινών, όσο και στην διαφημιζόμενη αξία των όπλων τους. Ο πυρηνικός αντιδραστήρας της Ντιμόνα, στην Έρημο του Νεγκέβ – επίκεντρο του στρατιωτικού πυρηνικού προγράμματος του Ισραήλ από το 1961, για την παραγωγή πυρηνικών όπλων – πιθανώς δέχτηκε καίριο πλήγμα από βαλλιστικό πύραυλο, όπως έδειξε βίντεο που κυκλοφόρησε, στο οποίο την έκρηξη του πυραύλου δίπλα στον θόλο του αντιδραστήρα ακολουθεί ένα τεράστιο μανιτάρι φωτιάς (δευτερογενής έκρηξη). Την επιβεβαίωση των επιτυχιών των ιρανικών πυραύλων αποδεικνύει η απόφαση του Ισραήλ να επιβάλλει περιορισμούς στο διαδίκτυο και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ώστε να μην μεταδίδονται στον υπόλοιπο κόσμο οι αποδείξεις της αποτυχίας.
- Ο παρατεταμένος πόλεμος είναι πλέον μία ισχυρή πιθανότητα. Αν το Ισραήλ υποχωρήσει και σταματήσει τους βομβαρδισμούς θα θεωρηθεί ως ήττα, και το Ιράν θα ανακοινώσει νίκη – προς εξευτελισμό και των ΗΠΑ. Πέραν τούτου, ένας παρατεταμένος πόλεμος θα σημάνει ουσιαστικά το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ – που ήδη έχει ανακοινωθεί από την Τεχεράνη – και κατά συνέπεια την αρχή μίας οικονομικής καταστροφής της Ευρώπης, η οποία λόγω του ρωσικού εμπάργκο (και της «πράσινης ανάπτυξης») πληρώνει ήδη σε πολύ υψηλές τιμές την ενέργεια. Το βίαιο άνοιγμα των στενών μπορεί να γίνει (ίσως) με αποβατικές ενέργειες για την κατάληψη των νησιών που βρίσκονται στις προσβάσεις του Περσικού Κόλπου και των ιρανικών ακτών στο πέρασμα. Μία επιχείρηση που ίσως θυμίσει την απόβαση των Βρετανών στην Καλλίπολη το 1915. Η επέκταση του πολέμου είναι δεδομένη. Ήδη η Βρετανία και η Γαλλία στέλνουν αεροσκάφη και πλοία στην Ανατολική Μεσόγειο, και κάνουν λόγο για επίθεση στο Ιράν (η λίστα Επστάιν, όπως βλέπουμε στις ειδήσεις, έχει και σημαντικό ευρωπαϊκό κλάδο…). Η εμπλοκή Κίνας και Ρωσίας έχει ήδη αρχίσει με αποστολή οπλικών συστημάτων στο Ιράν, μία ροή η οποία δεν μπορεί να διακοπεί παρά μόνον με επίθεση σε ρωσικά και κινεζικά πλοία και αεροσκάφη. Μετά την απώλεια του ενεργειακού «πνεύμονα» της Βενεζουέλας, η Κίνα κινδυνεύει να χάσει και τον «πνεύμονα» του Ιράν. Αυτό έχει πλέον υπαρξιακή σημασία για την Κίνα, η οποία θα πρέπει να αποφασίσει αν θα αφεθεί σε οικονομική (και στρατιωτική) κατάρρευση ή θα επιτεθεί – όπως έκανε η Ιαπωνία μετά την ανακοίνωση του εμπάργκο καυσίμων από τις ΗΠΑ το 1941.
Ελληνικό συμπέρασμα
Οι θόλοι Δένδια είναι μία πανάκριβη ουτοπία. Αν το Ισραήλ αντιμετώπισε πρόβλημα σε μία 48ωρη συνεχή επίθεση, τα λιγοστά αποθέματα του ελληνικού «θόλου» στα νησιά πόσο θα αντέξουν; Ίσως λίγες ώρες. Και αυτό, αν επιζήσουν των επιθέσεων από εκατοντάδες φονικούς δρόνους και καταδρομικές επιχειρήσεις των Τούρκων. Τα δισεκατομμύρια που θέλει να δώσει ο Δένδιας στο Ισραήλ είναι προτιμότερο να επενδυθούν σε βαλλιστικούς πυραύλους, ώστε να υπάρξει μία «ισορροπία τρόμου» με την Τουρκία, που θα εξασφαλίζει την οικονομική καταστροφή του αντιπάλου σε περίπτωση επίθεσης με ανάλογα μέσα και εισβολή στα νησιά του Αιγαίου.
