Συντάκτης: Κωνσταντίνος Τόλιας

Επί αιώνες τα πυροβόλα θεωρούταν τα κύρια μέσα διεξαγωγής του ναυτικού πολέμου. Η εμφάνιση της τορπίλης στα τέλη του 19ου αιώνα άλλαξε μερικώς τις επικρατούσες έως τότε αντιλήψεις. Παρόλα αυτά τα πυροβόλα εξακολουθούσαν να κατέχουν πρωτεύουσα θέση στον ναυτικό αγώνα ακόμα και μετά τον Β’ ΠΠ οπότε και καταδείχθηκε η τρωτότητα των μεγάλων μονάδων επιφανείας λόγω της εκτεταμένης χρήσης του αεροσκάφους στον κατά θάλασσα αγώνα. Η χρήση των τακτικών καμικάζε κατά μία έννοια επανδρωμένα κατευθυνόμενα βλήματα κατά πλοίων) προϊδεάζε τι θα ακολουθούσε.  Ανατολή προηγήθηκε της Δύσης στην έρευνα και ανάπτυξη Κ/Β κατά πλοίων.Η βύθιση του Ισραηλινού αντιτορπιλικού “Eilat” στα ανοιχτά…

Η επίθεση του Ιράν εναντίον των αντιαεροπορικών συστοιχιών και των εγκαταστάσεων εξαγωγής πετρελαίου του Ιράκ στον μυχό του Περσικό Κόλπο κατά τον Πόλεμο Ιράν – Ιράκ (1980-1988). Γράφει ο Κωνσταντίνος Τόλιας Ο πόλεμος Ιράν-Ιράκ αποτέλεσε την μεγαλύτερη πολεμική σύγκρουση μετά το τέλος του Β’ Π.Π. Σε αυτόν ενεπλάκησαν δύο από τις ισχυρότερες πολεμικές μηχανές της εποχής: οι ένοπλες δυνάμεις του Σανταμικού Ιράκ και οι ένοπλες δυνάμεις του ισλαμικού πλέον Ιράν μετά την πτώση του Σάχη. Ο πόλεμος χαρακτηρίσθηκε από μια σειρά ετερόκλητων δράσεων, στις οποίες περιλαμβάνεται και ο κατά θάλασσα αγώνας, κυρίως με επιθέσεις σε δεξαμενόπλοια που μετέφεραν το πετρέλαιο…

Μέρος Β’

Το ALAS (Advanced Light Attack System) είναι ένα βλήμα πολλαπλού ρόλου, αντιαρματικό και παράκτιας άμυνας. Στην αντιαρματική έκδοση ALAS-A το βλήμα επιτυγχάνει μέγιστο βεληνεκές 25 χιλιόμετρα, ενώ στην έκδοση πολλαπλού ρόλου ALAS-B, το μέγιστο βεληνεκές έχει αυξηθεί σημαντικά στα 60 χιλιόμετρα. Και στις δύο εκδόσεις τα βλήματα πετούν σε μέγιστο ύψος 500 μέτρων, ενώ μπορούν να διατρήσουν θωράκιση πάχους 800 χιλιοστών (RHA : Rolled Homogenous Armor). Στην έκδοση παράκτιας άμυνας ALAS-C, η οποία αναπτύχθηκε σε συνεργασία με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (HAE) για τα ΗΑΕ, η μέγιστη εμβέλεια είναι της τάξεως των 25 χιλιομέτρων, με προοπτική-στόχο την αύξηση του μέγιστου…

Ζούμε σε μια εποχή όπου οι έννοιες και οι καταστάσεις λαμβάνουν ολοένα και πιο σύνθετο και περίπλοκο χαρακτήρα. Από αυτόν τον γενικό κανόνα δεν θα μπορούσαν να ξεφύγουν οι έννοιες της εθνικής άμυνας και ασφάλειας. Δίχως υπερβολή, τα μεταξύ τους όρια είναι ολοένα και πιο δυσδιάκριτα και οδηγούμαστε σε μια μίξη, όπου οι σχετικές απειλές είναι δύσκολο να εξακριβωθούν επακριβώς και να αντιμετωπιστούν με κλασικές μεθόδους και μέσα. Εκείνο που απαιτείται είναι η δημιουργία ενός ολιστικού μηχανισμού πρόληψης και αντιμετώπισης σχετικών απειλών. Στις παρακάτω γραμμές θα επιχειρηθεί να παρατεθούν κάποια πιθανά σενάρια αποσταθεροποίησης. Προκαταβολικά δηλώνουμε πως σκοπός μας δεν είναι…

Τυχαία φωτοστιγμιότυπα από την DEFEA 2023 Μέρος Α’

Όταν μιλάμε για αεροπορική ισχύ το μυαλό μας πάει μοιραία στα αεροσκάφη και σε αυτούς που τα επανδρώνουν. Λίγοι έχουν υπόψη τους ότι πίσω από τα αεροσκάφη και τους πιλότους κρύβεται μια ολόκληρη υποδομή, απαραίτητη για την στέγαση, τον ανεφοδιασμό και την υποστήριξη των αεροσκαφών και των πιλότων αλλά και την διεξαγωγή του αεροπορικού πολέμου στο σύνολο του. Η υποδομή αυτή χρήζει προστασίας από κάθε είδους απειλές. Συνήθως ως τέτοιες νοούνται οι εχθρικές εναέριες απειλές. Ωστόσο υπάρχει και μια κατηγορία απειλών λιγότερο προβεβλημένη αλλά εξίσου θανάσιμη: αυτή που εκφράζεται με τη χρήση χερσαίων μέσων, μεθόδων και τακτικών ανορθόδοξου και ασυμμετρικού…

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα μας στην συμμετοχή των Σωμάτων Ασφαλείας στην άμυνα της χώρας, παρουσιάζουμε τον ρόλο και την αποστολή του Λ.Σ σε περίοδο πολεμικής σύρραξης. Το Λ.Σ-Ελληνική Ακτοφυλακή είναι, σε χτυπητή αντίθεση με την ΕΛ.ΑΣ, ένα στρατοτικοποιημένο σώμα με αποστολή, εν καιρώ ειρήνης, την αστυνόμευση των ελληνικών θαλασσών και λιμένων. Σαν ένοπλο σώμα ασφαλείας μετέχει εν καιρώ κρίσης ή πολέμου στην υλοποίηση των πολεμικών επιχειρησιακών σχεδίων της χώρας σε ρόλο προφανώς επικουρικό αλλά σημαντικό. Όπως έχουμε ξαναπεί ο πόλεμος είναι η πλέον απαιτητική κατάσταση που δοκιμάζει τη σοβαρότητα και τις αντοχές ενός κράτους και απαιτεί την εμπλοκή όλου του κρατικού…

 Αποστολή του Όπλου των Διαβιβάσεων είναι η εξασφάλιση των επικοινωνιακών αναγκών του Στρατού σε καιρό ειρήνης, επιστράτευσης και πολέμου για την ενάσκηση της διοίκησης, τη συνεργασία μεταξύ των Όπλων και Σωμάτων του Στρατού με τους λοιπούς Κλάδους των Ενόπλων Δυνάμεων, τη διεύθυνση του αγώνα, τη διεξαγωγή Ηλεκτρονικού Πολέμου καθώς και την επιτήρηση του πεδίου της μάχης με ηλεκτρονικά μέσα. Το Όπλο των Διαβιβάσεων ανταποκρινόμενο στις απαιτήσεις του σύγχρονου επιχειρησιακού περιβάλλοντος, σχεδιάζει, οργανώνει και υλοποιεί την αναβάθμιση των υφισταμένων δικτύων, συστημάτων και μέσων επικοινωνιών, με σκοπό την πληρέστερη δυνατή ικανοποίηση των απαιτήσεων του Στρατού Ξηράς, σε εθνικό και διεθνές επίπεδο.…

Γράφει ο Κωνσταντίνος Τσαγανάς-Τακαντζάς Κάποτε, τα οβιδοβόλα των 105 αποτελούσαν τη ραχοκοκαλιά του πυροβολικού μάχης των δυτικών και δυτικότροπων στρατών, ιδίως όταν τα ρυμουλκούμενα πυροβόλα αποτελούσαν το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος του διαθέσιμου υλικού. Το χαμηλό σχετικά κόστος, η ταχυβολία και η ευκολία ρυμούλκησης και τάξης συγκριτικά με βαρύτερα όπλα αποτελούσαν τα κυριότερα πλεονεκτήματά τους. Ωστόσο, η ολοένα και αυξανόμενη διάδοση των αυτοκινούμενων συστημάτων έκλινε την πλάστιγγα υπέρ των όπλων διαμετρήματος 155 χιλιοστών, με το μεγαλύτερο βεληνεκές και αποτελεσματικότητα των βλημάτων τους. Τα οβιδοβόλα των 105 χιλιοστών βέβαια δεν παραγκωνίστηκαν εντελώς, αλλά περιορίστηκαν σε ειδικούς ρόλους, όπως την χρήση από αερομεταφερόμενες…