Συντάκτης: Κωνσταντίνος Τόλιας

Στους ασχολούμενους με τα αμυντικά πράγματα, δεν έχει διαφύγει η συνεχής επιβάρυνση του συσχετισμού ένοπλης ισχύος ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία. Αυτή η επιβάρυνση λαμβάνει ιδιαίτερη σημασία όταν εκδηλώνεται σε τομείς που η χώρα μας διατηρούσε παραδοσιακά προβάδισμα, όπως αυτός του ναυτικού. Η κατάσταση η οποία έχει προκύψει, έχει ως αιτία, πέραν της εφαρμογής ενός φρενήρους προγράμματος ναυπηγήσεων από τουρκικής πλευράς, την αντίστοιχη αγρανάπαυση από ελληνικής πλευράς, συνδυασμός έλλειψης ενδιαφέροντος, άστοχων επιλογών και διαρκούς αναβλητικότητας. Η κατάσταση που τείνει να διαμορφωθεί υπόσχεται την πλήρη ανατροπή της υφιστάμενης ισορροπίας σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα και καθιστά την λήψη αντιμέτρων επιτακτική. Ιδανική…

Η πρόσφατη όξυνση των ελληνοαλβανικών σχέσεων με τη σύλληψη Μπελέρη προκάλεσε έκπληξη ακόμα και στους “παροικούντες στην Ιερουσαλήμ” καθώς οι αποφάσεις τις τελευταίας δεκαετίας για την στρατηγική αναδιάταξη των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων ελήφθησαν προφανώς υπό το πρίσμα εκτιμώμενης απουσίας απειλής από τα βόρεια και βορειοδυτικά. Η κίνηση αυτή έρχεται σαν συνέχεια της παραχώρησης της ναυτικής βάσης του Δυρραχίου για χρήση από την “Μόνιμη Ναυτική Δύναμη Ανατολικής Μεσογείου” του Τουρκικού ναυτικού. Με τις κινήσεις αυτές η Τουρκία αποκτά πλέον έναν μόνιμο σύμμαχο σε περιοχή φαινομενικά αδιάφορη για αυτήν γεγονός που πρέπει να προβληματίσει τους Έλληνες ιθύνοντες. Και αυτό γιατί είναι ευνόητο…

Η Άμεση Δράση είναι η υπηρεσία εκείνη της ΕΛ.ΑΣ που έχει επωμισθεί τον κρίσιμο ρόλο της άμεσης απόκρισης σε περιστατικά εγκληματικότητας. Είναι αυτή που φθάνει πάντα πρώτη στον χώρο του συμβάντος και καλείται να δώσει λύση σε οριακές καταστάσεις. Δεν θα ήταν υπερβολή αν την χαρακτηρίζαμε την «αιχμή του δόρατος» της μάχιμης αστυνόμευσης. Όπως όμως κάθε ζωντανός οργανισμός, προκειμένου να μπορέσει να σταθεί στο ύψος των απαιτήσεων, απαιτείται διαρκής εγρήγορση και προσαρμογή στις απαιτήσεις των καιρών. Τα τελευταία χρόνια έχουμε ραγδαία μεταβολή του περιβάλλοντος ασφαλείας, τόσο λόγω της έκρηξης της εγκληματικότητας, όσο και της δυναμικής εμφάνισης της απειλής της τρομοκρατίας.…

Ο πόλεμος των Φώκλαντς( ή πόλεμος των Μαλβίνων για τους Αργεντινούς ) ήταν η πρώτη μεγάλη αεροναυτική σύγκρουση που έλαβε χώρα μετά τον Β’ Π.Π. Σε αυτόν αναμετρήθηκαν κατά βάση οι αεροναυτικές δυνάμεις της Μεγάλης Βρετανίας με τις αντίστοιχες της Αργεντινής. Η σύντομης διάρκειας αυτή σύγκρουση, ξεκίνησε με την Αργεντινική επιχείρηση κατάληψης των νήσων Φώλκλαντς στις 2 Απριλίου και τερματίστηκε στις 14 Ιουνίου του ίδιου έτους με την ανακατάληψη των νησιών από τους Βρετανούς. Η σύγκρουση αυτή, που συγκέντρωσε μεγάλο διεθνές ενδιαφέρον, χαρακτηρίσθηκε από καθαρά αεροναυτικής πλευράς, με την μονομαχία ανάμεσα στις αεροπορικές δυνάμεις της Αργεντινής και τις ναυτικές της…

Γράφει ο Κωνσταντίνος Τσαγανάς-Τακαντζάς Σύντομη ιστορική ανασκόπηση Η ιστορία των βαρέων τεθωρακισμένων οχημάτων πεζικού ξεκινάει από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν σκάφη πλεοναζόντων καναδικής κατασκευής αρμάτων Ram μετατράπηκαν με την αφαίρεση του πύργου σε ΤΟΜΠ ως λύση ανάγκης πιο πολύ και ονομάστηκαν Ram Kangaroo. Ο όρος Kangaroo μάλιστα χρησιμοποιήθηκε στη συνέχεια ως χαρακτηριστικό για άρματα που μετετράπησαν σε ΤΟΜΠ (πχ Priest, Sherman, Churchill). Μετά τον πόλεμο, η ανάπτυξη εξειδικευμένων ΤΟΜΠ και ΤΟΜΑ με εμφανώς καλύτερη εργονομία οδήγησε στην εγκατάλειψη ουσιαστικά της μετατροπής αρμάτων, με λίγες εξαιρέσεις, όπως το BTR-50 που προήλθε από το ελαφρύ άρμα ΡΤ-76 και διάφορες κατά τόπους…

Επί αιώνες τα πυροβόλα θεωρούταν τα κύρια μέσα διεξαγωγής του ναυτικού πολέμου. Η εμφάνιση της τορπίλης στα τέλη του 19ου αιώνα άλλαξε μερικώς τις επικρατούσες έως τότε αντιλήψεις. Παρόλα αυτά τα πυροβόλα εξακολουθούσαν να κατέχουν πρωτεύουσα θέση στον ναυτικό αγώνα ακόμα και μετά τον Β’ ΠΠ οπότε και καταδείχθηκε η τρωτότητα των μεγάλων μονάδων επιφανείας λόγω της εκτεταμένης χρήσης του αεροσκάφους στον κατά θάλασσα αγώνα. Η χρήση των τακτικών καμικάζε κατά μία έννοια επανδρωμένα κατευθυνόμενα βλήματα κατά πλοίων) προϊδεάζε τι θα ακολουθούσε.  Ανατολή προηγήθηκε της Δύσης στην έρευνα και ανάπτυξη Κ/Β κατά πλοίων.Η βύθιση του Ισραηλινού αντιτορπιλικού “Eilat” στα ανοιχτά…

Η επίθεση του Ιράν εναντίον των αντιαεροπορικών συστοιχιών και των εγκαταστάσεων εξαγωγής πετρελαίου του Ιράκ στον μυχό του Περσικό Κόλπο κατά τον Πόλεμο Ιράν – Ιράκ (1980-1988). Γράφει ο Κωνσταντίνος Τόλιας Ο πόλεμος Ιράν-Ιράκ αποτέλεσε την μεγαλύτερη πολεμική σύγκρουση μετά το τέλος του Β’ Π.Π. Σε αυτόν ενεπλάκησαν δύο από τις ισχυρότερες πολεμικές μηχανές της εποχής: οι ένοπλες δυνάμεις του Σανταμικού Ιράκ και οι ένοπλες δυνάμεις του ισλαμικού πλέον Ιράν μετά την πτώση του Σάχη. Ο πόλεμος χαρακτηρίσθηκε από μια σειρά ετερόκλητων δράσεων, στις οποίες περιλαμβάνεται και ο κατά θάλασσα αγώνας, κυρίως με επιθέσεις σε δεξαμενόπλοια που μετέφεραν το πετρέλαιο…

Μέρος Β’

Το ALAS (Advanced Light Attack System) είναι ένα βλήμα πολλαπλού ρόλου, αντιαρματικό και παράκτιας άμυνας. Στην αντιαρματική έκδοση ALAS-A το βλήμα επιτυγχάνει μέγιστο βεληνεκές 25 χιλιόμετρα, ενώ στην έκδοση πολλαπλού ρόλου ALAS-B, το μέγιστο βεληνεκές έχει αυξηθεί σημαντικά στα 60 χιλιόμετρα. Και στις δύο εκδόσεις τα βλήματα πετούν σε μέγιστο ύψος 500 μέτρων, ενώ μπορούν να διατρήσουν θωράκιση πάχους 800 χιλιοστών (RHA : Rolled Homogenous Armor). Στην έκδοση παράκτιας άμυνας ALAS-C, η οποία αναπτύχθηκε σε συνεργασία με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (HAE) για τα ΗΑΕ, η μέγιστη εμβέλεια είναι της τάξεως των 25 χιλιομέτρων, με προοπτική-στόχο την αύξηση του μέγιστου…