Ο διοικητής του 1ου Ξεχωριστού Συντάγματος Εφόδου ζήτησε την απομάκρυνση των μονάδων των Αεροπορικών Δυνάμεων Εφόδου από τη γραμμή επαφής, ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον προβλεπόμενο ρόλο τους.
Ο Λοχαγός Ντμίτρο Φιλάτοφ, γνωστός με το διακριτικό κλήσης Περούν, δήλωσε σε συνέντευξή του στην εφημερίδα LB ότι οι ταξιαρχίες των Αεροπορικών Δυνάμεων Εφόδου δεν θα πρέπει να έχουν ως αποστολή να διατηρούν θέσεις στην πρώτη γραμμή, αλλά να σχηματίζουν εφεδρεία ικανή να διεξάγει αντεπιθέσεις. Είπε ότι κατά τη διάρκεια του πλήρους πολέμου, οι αλεξιπτωτιστές πολέμησαν ως επί το πλείστον ως μονάδες που έχουν αναλάβει να διατηρούν θέσεις. Ταυτόχρονα, είπε, η διατήρηση τμημάτων της πρώτης γραμμής θα πρέπει να αποτελεί ευθύνη των μηχανοκίνητων μονάδων του Στρατού Ξηράς, καθώς και των μονάδων εδαφικής άμυνας και της Εθνοφρουράς.
Οι μονάδες εφόδου, σύμφωνα με αυτή την προσέγγιση, δεν θα πρέπει να αντικαθιστούν άλλες μονάδες σε τομείς διατήρησης, αλλά να αναπτύσσονται σε συγκεκριμένες κατευθύνσεις για την αντιμετώπιση κρίσιμων καταστάσεων που αφορούν την προώθηση εχθρικών δυνάμεων. «Και οι μονάδες εφόδου θα πρέπει να ενισχύουν τις μηχανοκίνητες ταξιαρχίες, την εδαφική άμυνα και την Εθνοφρουρά σε συγκεκριμένες περιοχές όπου αυτό είναι απαραίτητο», εξήγησε ο Φιλάτοφ. Αυτή η προσέγγιση, πρόσθεσε, επιτρέπει στις μονάδες κρατικής υποστήριξης να βασίζονται συνεχώς στην ενίσχυση από επαγγελματικά εκπαιδευμένες δυνάμεις για τη σταθεροποίηση του μετώπου και την αποκατάσταση των χαμένων θέσεων.
Ο Φιλάτοφ σημείωσε ότι οι λεγόμενες μονάδες «πυροσβεστών» της πρώτης γραμμής εμφανίστηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου πλήρους κλίμακας. Σε περίπτωση αυξημένης πίεσης σε μια δεδομένη περιοχή, οι μονάδες εφόδου είναι οι πρώτες που αναπτύσσονται — δυνάμεις εκπαιδευμένες να επιχειρούν σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες και με περιορισμένους πόρους. Τόνισε επίσης ότι οι αλεξιπτωτιστές είναι αποτελεσματικοί μόνο όταν χρησιμοποιούνται σε μεγάλους σχηματισμούς. Όταν ένας διοικητής ταξιαρχίας παίρνει μια απόφαση και ορίζει έναν άξονα επίθεσης, μπορεί να αναπτύξει γρήγορα μαχητική ισχύ δεσμεύοντας νέα τάγματα.
Σε τέτοιες συνθήκες, το κύριο καθήκον των στρατευμάτων εφόδου είναι να εμβαθύνουν γρήγορα την προέλαση κατά τη διάρκεια επιθετικών επιχειρήσεων. «Το βασικό σημείο δεν είναι μόνο ότι τα στρατεύματα εφόδου μπορούν να καλύψουν προβληματικές περιοχές. Ο κύριος στόχος είναι η απελευθέρωση των Δυνάμεων Αεροπορικής Εφόρμησης, τεσσάρων ή πέντε ταξιαρχιών ταυτόχρονα, ενός ολόκληρου σώματος, που δεν θα είναι δεσμευμένο σε τομείς φύλαξης αλλά θα διατηρείται σε εφεδρεία ως οι μονάδες υψηλότερης ποιότητας. Μια τέτοια ομαδοποίηση θα επέτρεπε υψηλό επίπεδο σχεδιασμού και εκτέλεσης σύνθετων επιθετικών επιχειρήσεων», δήλωσε ο αξιωματικός.
