Σύμφωνα με το Military Watch Magazine πλάνα που δημοσιοποιήθηκαν από το Ιράν στις 10 Ιουνίου έδειξαν για πρώτη φορά μαχητικά αεροσκάφη F‑14 Tomcat μεγάλης εμβέλειας να προσγειώνονται μετά την ολοκλήρωση αποστολής, παρέχοντας την πρώτη ένδειξη ότι τα αεροσκάφη συμμετέχουν ενεργά στη συνεχιζόμενη πολεμική προσπάθεια κατά των Ηνωμένων Πολιτειών και των δυτικών και περιφερειακών στρατηγικών τους εταίρων. Ενώ μέχρι σήμερα ιρανικά F‑4 και F‑5 της εποχής του Πολέμου του Βιετνάμ, καθώς και νεότερα σοβιετικά MiG‑29A και ρωσικά Yak‑130, είχαν καταγραφεί να πραγματοποιούν πολλαπλές εξόδους κατά εχθρικών στόχων, τα νέα πλάνα αποτελούν την πρώτη επιβεβαίωση για συνεχιζόμενες επιχειρήσεις των F‑14. Το Ιράν είναι ο μοναδικός χειριστής αυτού του τύπου μαχητικού, έχοντας προμηθευτεί 79 αεροσκάφη τη δεκαετία του 1970, από τα οποία εκτιμάται ότι σήμερα παραμένουν σε υπηρεσία δύο έως τρεις δεκάδες-αν και οι πληροφορίες από τις διάφορες πηγές διϊστανται. Το F‑14 ήταν το πρώτο μαχητικό τέταρτης γενιάς που εξήχθη ποτέ, και παρότι παλαιό, η αποδεδειγμένη ικανότητα του Ιράν να χρησιμοποιεί ακόμη και παλαιότερα και λιγότερο ικανά μαχητικά σε απαιτητικές αποστολές —συμπεριλαμβανομένων αποστολών διείσδυσης και βομβαρδισμού— έχει ενισχύσει την πιθανότητα ότι τα Tomcat θα διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην πολεμική προσπάθεια.
Αν και το F‑14 θεωρείται σε μεγάλο βαθμό απαρχαιωμένο για αερομαχίες με σύγχρονα μαχητικά, ήταν το πρώτο αεροσκάφος παγκοσμίως που σχεδιάστηκε με προηγμένη ικανότητα αντιμετώπισης πυραύλων και είναι ιδιαίτερα βελτιστοποιημένο για αναχαίτιση πυραύλων cruise μεγάλης εμβέλειας. Το αεροσκάφος σχεδιάστηκε για τέτοιους ρόλους ώστε να προστατεύει ομάδες αεροπλανοφόρων του Αμερικανικού Ναυτικού κατά τον Ψυχρό Πόλεμο. Έτσι, παρότι η ηλικία του ραντάρ AN/AWG‑9 το καθιστά ευάλωτο σε παρεμβολές σε εμπλοκές με σύγχρονα αεροσκάφη, εξακολουθεί να είναι ιδιαίτερα ικανό στην καθοδήγηση πυραύλων αέρος‑αέρος για την κατάρριψη πυραύλων cruise, όπως οι Tomahawk και JASSM, που το Αμερικανικό Ναυτικό και η Αμερικανική Αεροπορία έχουν εκτοξεύσει κατά χιλιάδες. Σε μια περίοδο όπου οι αμερικανικές δυνάμεις αντιμετωπίζουν σοβαρή έλλειψη πυραύλων cruise και άλλων όπλων πέραν του οπτικού πεδίου, η δυνατότητα αναχαίτισης μεγάλων επιθέσεων μέσω μαχητικών μπορεί να θεωρηθεί ιδιαίτερα πολύτιμη για την Ιρανική Αεροπορία, καθώς ασκεί πρόσθετη πίεση στα αποθέματα των αντιπάλων.
Το ραντάρ του F‑14 είναι μακράν το μεγαλύτερο που έχει ενσωματωθεί σε δυτικό μαχητικό, επιτρέποντάς του να εντοπίζει και να εμπλέκει πολλαπλούς πυραύλους cruise ταυτόχρονα, εφόσον πετούν σε σχετική εγγύτητα μεταξύ τους. Ο κύριος οπλισμός του, ο πύραυλος αέρος‑αέρος AIM‑54, παρότι ευάλωτος σε παρεμβολές όταν χρησιμοποιείται εναντίον σύγχρονων αεροσκαφών, θα μπορούσε να αποδειχθεί εξαιρετικά χρήσιμος για την κατάρριψη πυραύλων cruise. Ενώ οι αμερικανικές δυνάμεις έχουν συλλέξει σημαντικές πληροφορίες ηλεκτρονικής παρακολούθησης σχετικά με τα ιρανικά επίγεια συστήματα αεράμυνας —περιορίζοντας έτσι τη δυνατότητα των ιρανικών δυνάμεων να χρησιμοποιούν όπλα καθοδηγούμενα από ραντάρ λόγω του υψηλού κινδύνου στοχοποίησης— η λειτουργία του F‑14 ως εναέριου ραντάρ θα μπορούσε να του επιτρέψει να προσφέρει μια πολύ πιο βιώσιμη αμυντική ικανότητα έναντι πυραύλων. Ο AIM‑54 έχει αντικατασταθεί σε υπηρεσία από έναν πιο προηγμένο εγχώριο πύραυλο με παρόμοιο αλλά πιο εξελιγμένο σχεδιασμό, τον Fakour 90, αν και παραμένει άγνωστο σε τι αριθμούς έχει παραχθεί.
