Η έλευση της φρεγάτας “ΚΙΜΩΝ” στην Ελλάδα λογικό ήταν να προκαλέσει ικανοποίηση, στο τμήμα τουλάχιστον εκείνο του ελληνικού λαού που ενδιαφέρεται για τα της Εθνικής Άμυνας. Παράλληλα όμως δίνει το έναυσμα για το άνοιγμα της συζήτησης για την μελλοντική δομή του ελληνικού Στόλου, επικεντρωμένο στις κύριες μονάδες επιφανείας.
Η αλήθεια είναι πως η υπάρχουσα δομή των 12 φρεγατών και 6 κορβετών κρίνεται από τον γράφων-και όχι μόνο-οριακά επαρκής και αυτό για την κάλυψη του Αιγιακού χώρου επιχειρήσεων. Σε παλιότερες εποχές, όταν ο αριθμός των κύριων μονάδων επιφανείας (αντιτορπιλικά και φρεγάτες) βρίσκονταν στις 14 μονάδες, κύκλοι του Π.Ν κοινοποιούσαν επιθυμία αύξησης του αριθμού στις 16 μονάδες με ιδανικό αριθμό τις 18 και αυτό πολύ πριν αναδυθούν οι απαιτήσεις ναυτική κάλυψης της Ανατολικής και μέρους της Κεντρικής Μεσογείου.
Ο αείμνηστος Α/ΓΕΕΘΑ Μιχαήλ Κωσταράκος σε έγκαιρο χρόνο σε δημόσια παρέμβαση του είχε εκτιμήσει πως ο επιθυμητός αριθμός Κύριων Μονάδων Επιφανείας για το Π.Ν είναι οι 18-20 (+αριθμού κορβετών και βαριά οπλισμένων ΠΑΘ) υπό το πρίσμα των νέων-τότε-εξελίξεων στην γεωπολιτική-γεωστρατηγική σκακιέρα της περιοχής. Έκτοτε η κύρια απειλή ενισχύεται διαρκώς ενώ περιφερειακές δείχνουν να εμφανίζονται.
Γνώμη μας είναι πως επείγει η αναθεώρηση της δομής δυνάμεων του Π.Ν σε ό, τι αφορά τις κύριες μονάδες επιφανείας. Στις παρακάτω γραμμές θα επιχειρήσουμε να σκιαγραφήσουμε τον απαιτούμενο αριθμό, το είδος και την πιθανή μορφή που μπορεί να έχει ο Στόλος Επιφανείας του Π.Ν, επικεντρώνοντας την σχετική συζήτηση στις κύριες μονάδες επιφανείας. Είναι αλήθεια πως οι προτάσεις μας μπορεί να κριθούν μαξιμαλιστικές και με αδυναμία υλοποίησης λόγω περιορισμών που θέτουν διάφοροι παράγοντες (οικονομικοί, δημογραφικοί, θεσμικοί, κοινωνικοί κ.α) πιστεύουμε όμως πως ακολουθούν την στρατιωτική (ή μάλλον την ναυτική) “ορθοδοξία”. Γενικά δεν πιστεύουμε πως είναι δυνατόν να υπάρξει αποτελεσματική Εθνική Άμυνα δίχως την καταβολή του απαιτούμενου κόστους και αυτό οφείλει να διακατέχει σαν ιδέα πολιτικό σύστημα και κοινωνία. Η Εθνική Άμυνα είναι ύψιστη εθνική αναγκαιότητα και προϋπόθεση επιβίωσης του Έθνους, όχι περιττή “πολυτέλεια” ενασχόλησης αργόσχολων φανατικών.
Έχοντας ήδη το Π.Ν προβεί στην επιλογή και προμήθεια των 4 FDI HN και αναμένοντας την ολοκλήρωση απόκτησης των 2+2 Bergamini και του εκσυγχρονισμού των 4 MEKO-200 HN, οφείλει να προβεί στην απόκτηση τουλάχιστον άλλων 4 Κύριων Μονάδων επιφανείας. Η επιλογή του κατάλληλου πλοίου οφείλει να λαμβάνει υπόψιν τις προτεραιότητες ομοιογένειας, ομοιοτυπίας και διασύνδεσης με το υπάρχον υλικό για λόγους επίτευξης οικονομιών κλίμακας και μείωσης του κόστους υποστήριξης.
Γνώμη μας είναι πως αυτό το πλοίο θα μπορούσε να είναι η Belhara XL. Με μήκος 131-132 μέτρα και εκτόπισμα στους 5300-5500 τόνους, το συγκεκριμένο είναι στην ουσία μια «βαριά» φρεγάτα, με περισσότερες δυνατότητες από τις υφιστάμενες Belhara HN. Στην προταθείσα διαμόρφωση η Belhara XL διαθέτει 48 πλέον κελιά VLS εκτοξευτών Sylver A50 ή και Sylver A70 για ενδεικτικά 32 Aster 30/15 NG, 32 MICA VL NG και 32 CAMM/CAMM-ER/CAMM-EER προσφέροντας ανεπανάληπτη και διαστρωματική αεράμυνα περιοχής. Και αυτά σε συνδυασμό με ραντάρ Sea Fire της Thales τεχνολογίας AESA με μέγιστη εμβέλεια 300+ χιλιόμετρα και ικανότητα διαχείρισης μέχρι 800 ιχνών!
Στον οπλισμό περιλαμβάνεται πλέον πυροβόλο των 127 χλστ αντί του σημερινού Super Rapido 76/62mm καθώς και το γνωστό μας RAM Mk49 με 21 πυραύλους για άμυνα σημείου κατά επερχόμενων κατευθυνόμενων πυραύλων, δύο εκτοξευτές με οκτώ πυραύλους ΜΜ-40 Β3c Exocet, αριθμός που μπορεί να αυξηθεί σε 16(!) και τέλος δύο τηλεχειριζόμενους σταθμούς Lionfish με πυροβόλο των 20 χιλιοστών (αν και είμαστε της άποψης πως πρέπει να αναζητηθεί ένα ισχυρότερο πυροβόλο των 25-30 χλστ με ικανότητα χρησιμοποίησης πυρομαχικών «εναέριας ανάφλεξης» για την αντιμετώπιση ασύμμετρων απειλών).
Όσον αφορά τον Α/Υ εξοπλισμό το πλοίο διαθέτει τον κορυφαίο συνδυασμό του σόναρ γάστρας Kingplin Mk2 με εμβέλεια περί τα 25 χιλιόμετρα και του VDS CAPTAS 4 με εμβέλεια περί τα 150 χιλιόμετρα. Ο Α/Υ οπλισμός συνίσταται από δύο διπλούς τορπιλοσωλήνες για ελαφρές τορπίλες MU-90 και σύστημα παραπλάνησης τορπιλών CANTO με δύο εκτοξευτές CMLS.
Το πλοίο θα διαθέτει πλήρες πακέτο ηλεκτρονικού πολέμου τόσο για R-ESM με το Sentinel, C-ESM με το Altesse-H όσο και σε R-ECM. Επιπλέον το πλοίο θα φέρει και τέσσερις εκτοξευτές αερόφυλλων/θερμοβολίδων Sylena Mk2.
Ένας στόλος επιφανείας αποτελούμενο από 4 FREMM/Bergamini, 4 Belhara XL, 4 FDI HN και 4 βαριά εκσυγχρονισμένες MEKO-200 HN πλαισιωμένος από 8 κορβέτες εγγυάται, με σχετική πάντα ασφάλεια, την ικανότητα ναυτικής άμυνας και αποτροπής της χώρας.
Και μιας ο λόγος για τις κορβέτες, προτείνεται το σχέδιο Gowind 2800 HN. Το πλοίο είναι εκτοπίσματος 2800 τόνων, μήκους 102 μέτρων, μέγιστης ταχύτητας 25.5 κόμβων, με αυτονομία 4500 ναυτικών μιλίων στη ταχύτητα των 15 κόμβων και δυνατότητα για παραμονή εν πλω περί τις 45 ημέρες.
Η πρόωση του πλοίου ανήκει στη κατηγορία CODLOD (COmbined Diesel eLectric Or Diesel) συνδυάζοντας κινητήρες diesel με ηλεκτρομηχανές ή μόνον diesel. Στο σημείο αυτό να διευκρινίσουμε πως οι Gowind 2500 της Αιγύπτου διαθέτουν για τη πρόωση τους συνδυασμό κινητήρων diesel ευρύτερα γνωστών ως CODAD (COmbined Diesel And Diesel) ενώ των ΗΑΕ φέρουν CODLOD.
Η πρόωση του σκάφους με ηλεκτρομηχανές προσδίδει άριστες δυνατότητες εκτέλεσης ανθυποβρυχιακών επιχειρήσεων και αποτελεί ένα κυρίαρχο πλεονέκτημα των γαλλικών κορβετών.
Από πλευράς αισθητήρων – ραντάρ, το πλοίο προτείνεται για το ΠΝ με το περιστρεφόμενο ραντάρ NS-110 (έκδοση του NS-100 της εταιρείας Τhales) το οποίο είναι εγκαταστημένο στο ιστό PSIM (Panoramic Sensors and Intelligence Module). Συγκριτικώς με το Smart-S Mk2 εξασφαλίζονται ανώτερες επιδόσεις. Η εμβέλεια αποκάλυψης στόχων αέρος του ραντάρ NS-110 είναι των 280 χιλιομέτρων ενώ δύναται να υποστηρίζει και τη καθοδήγηση πυραύλων με ενεργό ερευνητή.
Ανήκει στη κατηγορία των Active Electronic Scanning Array (AESA) ραντάρ με τεχνολογία νιτριδίου του γαλλίου (GaN) που αντιπροσωπεύει τις πλέον πρόσφατες τεχνολογικές εξελίξεις στον χώρο των ραντάρ ενώ εκπέμπει στην E/F μπάντα. Εκτός από την έρευνα στόχων αέρος, το NS-110 πραγματοποιεί και έρευνα στόχων επιφανείας. Φυσικά εκτός από την ονομαστική εμβέλεια κύρια τεχνικά χαρακτηριστικά που αποτελούν κριτήρια επιλογής είναι η δυνατότητα αποκάλυψης και εύρεσης στόχων χαμηλού ηλεκτρομαγνητικού ίχνους (RCS).
Καρδιά του πλοίου αποτελεί το τακτικό σύστημα μάχης SETIS ενώ τον εξοπλισμό των Gowind συμπληρώνουν τα συστήματα κατηγορίας R-ESM τύπου VIGILE 200 Tactical, το κατηγορίας C-ESM τύπου ALTESSE Naval, αμφότερα της γαλλικής Thales. Επιπροσθέτως, τα πλοία διαθέτουν συστήματα αντιμετώπισης επερχόμενων εχθρικών κατευθυνόμενων βλημάτων (SYLENA Mk2) καθώς και τορπιλών (CANTO) της γαλλικής LACROIX που αποτελεί ηγέτιδα εταιρεία στο χώρο. Επίσης, στα πλοία είναι εγκαταστημένο ραντάρ ελέγχου πυρός καθώς και ηλεκτροπτικό σύστημα ανίχνευσης υπέρυθρων απειλών. Η υποδομή επικοινωνιών των πλοίων ολοκληρώνεται με Link 11 και Link 16. Πλήρης είναι και η δυνατότητα των πλοίων να φέρουν ECM.
Η ανθυποβρυχιακή σουίτα των GOWIND διαθέτει σόναρ τρόπιδας (Hull Mounted Sonar) Kingklip καθώς και συρόμενο σόναρ μεταβλητού βάθους (VDS, Variable Depth Sonar) CAPTAS-2. Τηρουμένων των αναλογιών (εκτόπισμα και μέγεθος πλοίου ως συνάρτηση της επιλογής του CAPTAS-2), οι ανθυποβρυχιακές δυνατότητες των Gowind είναι εξαιρετικές. Το CAPTAS-2 είναι στη κατηγορία των 16 τόνων και προορίζεται για κορβέτες και μικρού εκτοπίσματος φρεγάτες. Συγκριτικά, οι FDI φέρουν το κορυφαίο CAPTAS-4 (έκδοση COMPACT) ενώ οι FREMM το CAPTAS-4 στη πλέον ισχυρή έκδοση βάρους 25 τόνων.
Ο οπλισμός των πλοίων αποτελείται από 16 (ή σε περίπτωση επιλογής του νέου εκτοξευτή Sylver 35 που δέχεται βλήματα σε “τετράδες”) 64 βλήματα VL MICA ή μετά το 2026 VL (σύμφωνα με την MBDA) VL MICA NG, 8 αντιπλοϊκούς πυραύλους EXOCET BLOCK IIIC, πυροβόλο OTO Melara των 76mm (υπάρχει και η επιλογή του STRALES), ανθυποβρυχιακές τορπίλες MU90 σε δύο τριπλούς τορπιλοσωλήνες, οπλικό σύστημα εγγύς άμυνας έναντι πυραυλικών απειλών Mk49 RAM καθώς και τηλεχειριζόμενους σταθμούς οπλισμού (Nexter Narwhal) για τη προσβολή ασύμμετρων απειλών. Αυτονόητο είναι πως εκτός του VL MICA NG μπορεί να δεχθεί CAMM\CAMM-ER\CAMM-EER οπότε δύναται να οδηγηθεί σε συνδυασμό ενδεικτικά 32 MICA NG και 32 CAMM\CAMM-ER\CAMM-EER για πύκνωση της Α/Α άμυνας του πλοίου.
Κύριο στοιχείο που ενισχύει καθοριστικά την υποψηφιότητα του VL MICA είναι πως πρόκειται για πύραυλο φιλοσοφίας “fire and forget” γεγονός που επιτρέπει την αντιμετώπιση επιθέσεων κορεσμού και την προσβολή πολλαπλών στόχων ταυτοχρόνως. Ειδικά, η πλέον πρόσφατη έκδοση του γαλλικού πυραύλου νέας γενιάς (VL MICA NG) βελτιώνει δραματικά τις δυνατότητες του πυραύλου: εμβέλεια άνω των 40 χιλιομέτρων έναντι 20 χιλιομέτρων καθώς και αυξημένες επιδόσεις (Pk, NEZ, αντοχή σε αντίμετρα και τεχνολογίες παραπλάνησης, κινηματικές επιδόσεις όπως ταχύτητα και δυνατότητες ελιγμών κατά τη τερματική φάση προσβολής του στόχου).
Οι GOWIND δύναται να φέρουν ελικόπτερο της κατηγορίας των 10 τόνων καθώς και οργανικό UAV όπως τα V-200 ή το S-100. Σε γενικές γραμμές οι GOWIND που προτείνονται για το ΠΝ αποτελούν μια πολύ ισορροπημένη και μεστή επιλογή που ταυτοχρόνως είναι και μια οικονομικώς προσιτή επιλογή.
