Τα δύο πρώτα μαχητικά Sukhoi Su-35SE Flanker-E παραδόθηκαν πρόσφατα στην Πολεμική Αεροπορία της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν (IRIAF). Η παράδοση έγινε σε ιδιωτική τελετή στις εγκαταστάσεις κατασκευής αεροσκαφών Komsomolsk-on-Amur (KnAAPO) στην Άπω Ανατολή της Ρωσίας.
Ένα ρωσικό μεταγωγικό αεροσκάφος Antonov An-124-100, που ανήκει στην Ρωσική αεροπορία, χρησιμοποιήθηκε για τη μεταφορά των δύο μαχητικών αποσυναρμολογημένων σε αρκετά μέρη στο αεροδρόμιο Mehrabad της Τεχεράνης. Τα μέρη των Su-35SE μεταφέρθηκαν σε αεροπορική βάση στη Χαμαντάν για συναρμολόγηση μετά την άφιξή τους στην Τεχεράνη. Η παράδοση αυτή σηματοδοτεί την απόκτηση από το Ιράν των πρώτων μαχητικών αεροσκαφών γενιάς 4.5.
Τα Su-35SE θα υποβληθούν σε εκτενείς δοκιμές εδάφους για την επαλήθευση συστημάτων όπως οι κινητήρες, οι έλεγχοι πτήσης και η ενσωμάτωση οπλισμού, μετά τη συναρμολόγηση. Οι πιλότοι της IRIAF θα μπορούν να πραγματοποιήσουν δοκιμαστικές πτήσεις και να εξοικειωθούν με τις δυνατότητες του αεροσκάφους μόνο αφού ολοκληρωθούν αυτοί οι έλεγχοι. Δεδομένου ότι το Su-35SE αποτελεί σημαντικό τεχνολογικό άλμα σε σχέση με τον τρέχοντα στόλο του Ιράν, είναι πιθανό να συμπεριληφθεί συνεργασία με Ρώσους ειδικούς για την κατάλληλη εκπαίδευση του ιρανικού προσωπικού.
Επιπλέον, εκτός από την εκπαίδευση των πιλότων, θα πρέπει να εκπαιδευτούν και τα πληρώματα εδάφους σχετικά με τις απαιτήσεις συντήρησης του Su-35SE. Με τα προηγμένα ραντάρ και τα ηλεκτρονικά συστήματα, το Su-35SE απαιτεί υψηλό επίπεδο τεχνικής κατάρτισης. Θα χρειαστεί επίσης αξιόπιστη αλυσίδα εφοδιασμού ανταλλακτικών, καθώς οποιαδήποτε διακοπή στη διαθεσιμότητα θα μπορούσε να επηρεάσει σοβαρά την ετοιμότητα των αεροσκαφών.
Αυτά τα μαχητικά προορίζονται να εκσυγχρονίσουν τον στόλο της IRIAF, η οποία βασίζεται σε παλαιά αεροσκάφη από την εποχή του Σάχη, πριν από την ανατροπή του το 1979 από τον Αγιατολάχ Χομεϊνί. Το Ιράν δεν έχει αποκτήσει νέα μαχητικά αεροσκάφη τα τελευταία χρόνια, εξαιρουμένων λίγων ρωσικών MiG-29 Fulcrum που αγοράστηκαν τη δεκαετία του 1990. Η IRIAF σήμερα διαθέτει αμερικανικής κατασκευής F-14 Tomcat και F-4 Phantom II. Αρχικά, το Ιράν σχεδίαζε να προμηθευτεί Su-35SE για να αντικαταστήσει τα F-14 Tomcat που σταθμεύουν στο Ισφαχάν.
Ο αριθμός των παραγγελιών Su-35 αυξήθηκε από 25 σε 50 μονάδες. Αυτά τα επιπλέον αεροσκάφη θα επιτρέψουν στην IRIAF να αποσύρει σταδιακά ορισμένα F-4 που αυτή τη στιγμή επιχειρούν με την 31η Μοίρα στη Χαμαντάν. Το Ιράν πρόκειται να παραλάβει σύντομα ακόμη έξι Su-35 από τη Ρωσία, τα οποία πιθανότατα θα σταθμεύσουν στη βάση της Χαμαντάν. Αυτά τα αεροσκάφη Su-35SE θα παραδοθούν απευθείας από Ρώσους πιλότους. Τα έξι αεροσκάφη αποτελούν την πρώτη παρτίδα Su-35, ενώ αναμένονται και άλλα τους επόμενους μήνες και χρόνια.
Παραγγελία της Αιγυπτιακής Πολεμικής Αεροπορίας
Όπως έχει ήδη αναφερθεί, ο Ιρανός υπουργός Άμυνας επιβεβαίωσε το 2023 ότι το Ιράν θα λάβει την αρχική παραγγελία των 24 μαχητικών Su-35SE Flanker-E που προορίζονταν για την Αιγυπτιακή Πολεμική Αεροπορία (EAF).
Η EAF θα γινόταν ο πρώτος πελάτης του Su-35 στη Μέση Ανατολή, μετά την υπογραφή σύμβασης το 2018 (η οποία επιβεβαιώθηκε τον Μάιο του 2020), που περιλάμβανε την παράδοση 24/26 αεροσκαφών έναντι περίπου 3 δισ. δολαρίων. Ωστόσο, υπάρχουν αρκετές ενδείξεις ότι η Αίγυπτος δεν θα αποκτήσει τελικά μαχητικά Sukhoi Su-35. Όπως εξηγεί ο συνεργάτης του The Aviation Geek Club και εκδότης της Helion & Company, Tom Cooper, εκτός από τις πιέσεις των ΗΠΑ – που σίγουρα ήταν καθοριστικές (γιατί να συνεχίσει η Ουάσιγκτον να παρέχει βοήθεια ύψους 3 δισ. δολαρίων στην Αίγυπτο, συμπεριλαμβανομένων περίπου 1,7 δισ. δολαρίων στρατιωτικής βοήθειας, αν η τελευταία αγοράζει ρωσικά μαχητικά) – υπάρχει πληροφορία ότι οι Αιγύπτιοι δοκίμασαν το ραντάρ Irbis-E (του Su-35) έναντι του συστήματος παρεμβολών ECM του Rafale, με το δεύτερο να υπερισχύει εύκολα του πρώτου.
Ένα Su-27 με στεροειδή
Το Su-35 Flanker αποτελεί έκδοση του Su-27 που έχει υποστεί εκτεταμένο εκσυγχρονισμό για να επιτευχθεί σημαντική αύξηση της μαχητικής του αποτελεσματικότητας έναντι εναέριων, χερσαίων και θαλάσσιων στόχων. Ο σχεδιασμός του Su-35 ενσωματώνει τις πιο επιτυχημένες τεχνικές λύσεις που είχαν δοκιμαστεί επιτυχώς στα αεροσκάφη Su-27/Su-30.
Το αεροσκάφος συνδυάζει τα χαρακτηριστικά ενός σύγχρονου μαχητικού (υπερ-ευελιξία, προηγμένα ενεργητικά και παθητικά συστήματα εντοπισμού, υψηλή υπερηχητική ταχύτητα και μεγάλη εμβέλεια, δυνατότητα διαχείρισης δράσης ομάδας μάχης κ.ά.) και ενός καλού τακτικού αεροσκάφους (ευρύ φάσμα μεταφερόμενων όπλων, σύγχρονο πολυκαναλικό ηλεκτρονικό σύστημα πολέμου, μειωμένο ίχνος ραντάρ και υψηλή μαχητική επιβιωσιμότητα). Σύμφωνα με την United Aircraft Corporation, η υψηλή μαχητική αποτελεσματικότητα του Su-35 επιτυγχάνεται μέσω των εξής:
- Δυνατότητα ανεξάρτητης δράσης, σε σμήνος ή ως μέρος ομάδας μάχης υπό αεροπορικό, επίγειο ή ναυτικό κέντρο ελέγχου.
- Ενιαίο ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης πληροφοριών που παρέχει πνευματική υποστήριξη στον πιλότο και διατηρεί επικοινωνία και συντονισμό μεταξύ πληρώματος και ηλεκτρονικών συστημάτων.
- Δυνατότητα κρυφών επιθέσεων σε αεροπορικούς στόχους που εκπέμπουν σήμα ραντάρ σε μεσαίες και μεγάλες αποστάσεις.
- Επιθέσεις σε χερσαίους και θαλάσσιους στόχους με καθοδηγούμενους, υψηλής ακρίβειας πυραύλους χωρίς είσοδο σε ζώνες αντιαεροπορικής άμυνας.
- Υψηλή σταθερότητα παρακολούθησης στόχου.
- Ταυτόχρονη εκτέλεση αερομαχιών και επιθέσεων σε επίγειους στόχους.
