Η αναφορά της CENTCOM αναγνωρίζει τρία μαχητικά αεροσκάφη που καταρρίφθηκαν σε μάχη, ωστόσο εμφανίζεται ασυνεπής ως προς την απόδοση των απωλειών σε φίλια πυρά.
Όταν τρία αεροσκάφη χάνονται σε ένα περιβάλλον υψηλής απειλής, η επίσημη αφήγηση σπάνια γίνεται αποδεκτή χωρίς ενδελεχή εξέταση. Ιστορικά περιστατικά πολλαπλών καταρρίψεων από φίλια πυρά που συμβαίνουν ταυτόχρονα —ιδίως τριών τακτικών μαχητικών σε ένα μόνο συμβάν— είναι εξαιρετικά σπάνια. Η πολύ πιο εύλογη εξήγηση σε τέτοιες περιπτώσεις είναι συχνά εχθρική ενέργεια, την οποία οι συμμαχικές δυνάμεις προτιμούν να υποβαθμίζουν ή να αρνούνται για επιχειρησιακούς, πολιτικούς ή λόγους ηθικού.
Η τελευταία δήλωση της CENTCOM παραδέχεται την παρουσία ιρανικών μαχητικών αεροσκαφών στον χώρο επιχειρήσεων, αλλά ταυτόχρονα επιμένει ότι τα τρία αμερικανικά F‑15E Strike Eagle χάθηκαν από φίλια πυρά των συστημάτων αντιαεροπορικής άμυνας του Κουβέιτ. Τεχνικά, αυτή η εξήγηση δεν διαθέτει καμία αξιοπιστία.
Τα σύγχρονα συστήματα IFF, συμπεριλαμβανομένων των Mode 4, Mode 5 και των επιλεκτικών κρυπτογραφημένων ανακριτών, έχουν σχεδιαστεί ειδικά για να αποτρέπουν τη φίλια κατάρριψη ακόμη και σε περιβάλλοντα με ηλεκτρομαγνητικές παρεμβολές ή παρουσία εχθρικών αεροσκαφών. Αυτά τα συστήματα λειτουργούν με πρωτόκολλα ανταπόκρισης που δεν υποβαθμίζονται ουσιαστικά από την απλή παρουσία εχθρικών μαχητικών στην περιοχή.
Συστήματα όπως το Patriot PAC‑2 και οι συμμαχικοί ελεγκτές μαχητικών διασταυρώνουν συστηματικά τις επιστροφές IFF με σχέδια πτήσης και δεδομένα ιχνηλάτησης πριν εγκρίνουν την εκτόξευση όπλων.
Η απόδοση της απώλειας τριών φίλιων μαχητικών τέταρτης γενιάς σε εμπλοκή με επίγειο αντιαεροπορικό σύστημα, ενώ ταυτόχρονα αναγνωρίζεται η παρουσία ιρανικών μαχητικών, υπερβαίνει τα όρια της τεχνικής αξιοπιστίας.
Η διατύπωση της CENTCOM, επομένως, εμφανίζεται αναξιόπιστη και τεχνικά μη πειστική εκ πρώτης όψεως.
