Οι ΗΠΑ εξετάζουν το ενδεχόμενο να αναπτύξουν δυνάμεις της Διακλαδικής Διοίκησης Ειδικών Επιχειρήσεων (Joint Special Operations Command – JSOC) για να κατασχέσουν το απόθεμα εμπλουτισμένου κατά 60% ουρανίου του Ιράν. Η κίνηση, που δεν έχει ακόμη αποφασιστεί, θα μπορούσε να σηματοδοτήσει μια επικίνδυνη κλιμάκωση που απαιτεί πολύπλοκες στρατιωτικές δυνατότητες και διακινδυνεύει ευρύτερες περιφερειακές επιπτώσεις.
Το απόθεμα του Ιράν εκτιμάται ότι είναι αρκετό για την κατασκευή περισσότερων από 10 πυρηνικών βομβών, εάν εμπλουτιστεί πλήρως και αποθηκευτεί σε βαριά οχυρωμένες υπόγειες εγκαταστάσεις. Το Ιράν φέρεται ότι κατέχει περίπου 450 κιλά ουρανίου εμπλουτισμένου σε ποσοστό 60%, αποθηκευμένα κυρίως στις υπόγειες σήραγγες του Ισφαχάν, με μικρότερες ποσότητες στο Φορντό και την Νατάνζ.
Οι μονάδες της JSOCπου μπορεί να χρησιμοποιηθούν είναι η Delta Force του Στρατού και η SEAL Team Six (DevGru) του Ναυτικού, οι κορυφαίες (Tier1) μονάδες ειδικών επιχειρήσεων των ΗΠΑ. Η SEAL Team Six είναι ειδικευμένη στην αντιμετώπιση πυρηνικών απειλών, και αποτελεί την μονάδα που έχει αναλάβει την επέμβαση σε περιστατικά πυρηνικής τρομοκρατίας και εντός των ΗΠΑ. Οι ασκήσεις περιλαμβάνουν κατάληψη πυρηνικών σταθμών, σιλό βαλλιστικών πυρηνικών πυραύλων, πλοίων με παγιδευμένα πυρηνικά όπλα κ.λπ. Την μονάδα υποστηρίζει ειδικά εκπαιδευμένο επιστημονικό προσωπικό για την διαχείριση των πυρηνικών συσκευών, όταν αυτά καταληφθούν.
Να σημειώσουμε, ότι οι Ειδικές Δυνάμεις του Ισραήλ επίσης έχουν εδώ και πολλά έτη καταρτίσει σχέδια για επέμβαση στις υπόγειες εγκαταστάσεις του Ιράν, οι οποίες δεν μπορούν να καταστραφούν με διατρητικές βόμβες. Οι τακτικές τους περιλαμβάνουν μέχρι και σκυλιά-αυτοκτονίας, όπου ειδικά εκπαιδευμένοι σκύλοι με εκρηκτικά γιλέκα προβλέπεται να διεισδύσουν στα βάθη των υπόγειων σηράγγων και να εκραγούν. Η συμμετοχή των ισραηλινών Ειδικών Δυνάμεων σε μία τέτοια αμερικανική επιχείρηση είναι μάλλον δεδομένη.
Μία τέτοια επιχείρηση, εκτιμούν οι ειδικοί του Πενταγώνου, θα είναι μεγάλης κλίμακας και απίστευτα πολύπλοκη. Δεν θα πρόκειται για μία αιφνιδιαστική καταδρομή, σύντομης διάρκειας και παραμονής επί του στόχου, αλλά μία μίνι εκστρατεία υψηλής ταχύτητας και πολύ υψηλής έντασης. Ο στόχος ή οι στόχοι (Ισφαχάν, Νατάνζ, Φορντό) θα απομονωθούν από σφοδρές αεροπορικές επιθέσεις, αποκόπτοντας την δυνατότητα επέμβασης από δυνάμεις ταχείας αντίδρασης. Θα πρέπει να επιτευχθεί πλήρης αεροπορική κυριαρχία – κάτι εύκολο απ’ ό,τι φαίνεται μέχρι σήμερα, ώστε να περάσει με ασφάλεια μία ευμεγέθης αερομεταφερόμενη δύναμη και να φτάσει στον στόχο.
Αν και η κύρια επίθεση στις πυρηνικές εγκαταστάσεις θα διεξαχθεί από την Delta Force και την SEAL Team Six, στην γύρω περιοχή πιθανότατα θα σχηματιστεί μία εκτεταμένη περίμετρος αποκλεισμού/ ασφαλείας από δυνάμεις τoυ 75ου Συντάγματος Ranger. Οι Ranger θα είναι οπλισμένοι με βαρέα όπλα, όπως αντιαρματικούς πυραύλους Javelin, όλμους των 120 χλστ. σε ελαφρά οχήματα παντός εδάφους, εποχούμενα συστήματα αντι-δρόνων, και αντιαεροπορικά/ αντι-δρόνων όπλα επίσης σε ελαφρά οχήματα, για να αντιμετωπίσουν επιθέσεις ισχυρών ιρανικών δυνάμεων.
Οι αμερικανικές Δυνάμεις Ειδικών Επιχειρήσεων θα έχουν στην διάθεσή τους μια τεράστια αεροπορική δύναμη εν αναμονή στον αέρα, που θα είναι έτοιμη να επέμβει για να καταστρέψει εχθρικές ενισχύσεις και να εξουδετερώσει σημεία αντίστασης. Μονάδες Πεζοναυτών σε ελικοπτεροφόρα-αποβατικά πιθανότατα θα αναλάβουν τον ρόλο δύναμης ταχείας επέμβασης/ ενισχύσεων, σε περίπτωση που υπάρξει παρατεταμένη εμπλοκή στο έδαφος.
Το μεγάλο πρόβλημα θα είναι πως θα μεταφερθούν τα εκατοντάδες κιλά εμπλουτισμένου ουρανίου, καθώς απαιτείται ειδική προστατευτική συσκευασία και μεγάλα μεταφορικά αεροσκάφη. Αυτό σημαίνει, ότι πιθανότατα, οι αμερικανικές δυνάμεις στο έδαφος θα πρέπει να εξασφαλίσουν έναν πρόχειρο διάδρομο για την προσγείωση μεγάλων μεταφορικών αεροσκαφών, πιθανώς MC-130J ή και C-17 Globemaster III.
Η ραδιενεργός απειλή που συνιστά το ουράνιο και το όλο περιβάλλον στην πυρηνική εγκατάσταση, σημαίνει ότι όλες οι δυνάμεις – και κυρίως αυτές που θα εισβάλλουν στις εγκαταστάσεις – θα φέρουν ειδικό ιματισμό προστασίας από ραδιενέργεια και άλλες τοξικές ουσίες.
Βάση εκκίνησης μία τέτοιας αερομεταφερόμενης επιδρομής μπορεί να είναι η νήσος Μαζιρά του Ομάν στην Αραβική Θάλασσα, από την οποία έχουν ξεκινήσει παρόμοιες επιδρομές των αμερικανικών Δυνάμεων Ειδικών Επιχειρήσεων στο παρελθόν.
Το νησί λειτούργησε ως η κύρια βάση εξόρμησης για μία αμερικανική δύναμη Ειδικών Δυνάμεων με αποστολή την απελευθέρωση των ομήρων της αμερικανικής πρεσβείας στην Τεχεράνη το 1980 (Operation Eagle Claw). Τρία αεροσκάφη MC-130 Combat Talon με 132 άνδρες της Delta Force και των Ranger, μαζί με τρία EC-130 (για ανεφοδιασμό), απογειώθηκαν από τη Μαζιρά με προορισμό το σημείο “Desert One” στην ιρανική έρημο. Τελικά η επιχείρηση απέτυχε λόγω ατυχήματος.
Μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, η Μαζιρά μετατράπηκε σε κεντρικό κόμβο της JSOC για την εισβολή στο Αφγανιστάν. Στις αρχές Οκτωβρίου 2001, η αεροπορική βάση μεταμορφώθηκε από έναν έρημο αεροδιάδρομο σε ένα «διαστημικό» κέντρο επιχειρήσεων. Δημιουργήθηκε μια «πόλη από σκηνές» για να φιλοξενήσει εκατοντάδες μέλη των Ειδικών Δυνάμεων. Από το νησί ξεκίνησαν οι πρώτες αεροπορικές επιδρομές των Ranger και των Combat Talons της 1ης Πτέρυγας Ειδικών Επιχειρήσεων για την κατάληψη αεροδρομίων και τη στοχοποίηση της ηγεσίας των Ταλιμπάν και της Αλ Κάιντα.
