Γεμάτη σήματα και ετικέτες η νέα στολή του ΕΣ (όπως και οι παλιές), μία κατάσταση που κανονικά ο «νέος στρατός του 21ου αιώνα» θα έπρεπε να αποβάλλει κυρίως για λόγους Πληροφοριών.
Στο σημερινό πεδίο μάχης, το οποίο εκτείνεται πολύ πίσω από την πρώτη γραμμή, οποιαδήποτε πληροφορία – έστω και κάτι που φαίνεται ασήμαντο – μπορεί να χρησιμεύσει για να στοχοποιηθεί μία μονάδα, ένας διοικητής. Οι πανταχού παρόντες δρόνοι ενεργούν λεπτομερή αναγνώριση και μάλιστα υψηλότατης ευκρίνειας σε τεράστιο βάθος πίσω από την πρώτη γραμμή. Γιατί χρειάζεται λοιπόν ο εχθρός να συλλέγει πληροφορίες – έστω και φαινομενικά ασήμαντες – κατευθείαν από την στολή για να τροφοδοτεί την ΤΝ και να εξάγει σημαντικά συμπεράσματα;
Πινακίδα Ονοματεπωνύμου.
Μια «αμερικανιά» που υιοθετήθηκε άκριτα από τον συνήθη νεοελληνικό μιμητισμό. Ίσως μέσα σε ένα στρατηγείο να έχει κάποιο νόημα. Προσωπικά πιστεύω ότι ούτε εκεί έχει. Αντικατοπτρίζει την αμερικανική εμπορική νοοτροπία να έχουν οι «υπάλληλοι» του… σούπερ μάρκετ ταυτότητα για λόγους λογοδοσίας στους προϊσταμένους μετά από καταγγελίες πελατών.
Σε φωτογραφίες και βίντεο της ειρηνικής περιόδου, οι πινακίδες ονοματεπωνύμου βάζουν «ταυτότητα» σε πρόσωπα στελεχών. Και μετά ο εχθρός μπορεί να παρακολουθήσει τις καριέρες τους, τα πόστα τους και τις… ζωές τους ώστε να τους στοχοποιήσει σε πολεμικές επιχειρήσεις ή και πριν αυτές αρχίσουν – καθώς επίσης και τις οικογένειές τους.
Ελληνική Σημαία
Εντελώς περιττό για χρήση μέσα στην Ελλάδα, καθώς μάλλον γνωρίζουμε ότι είμαστε… Έλληνες. Μοναδική χρήση σε αποστολές εξωτερικού, όταν πρέπει να τονίζεται η ελληνική παρουσία για λόγους διπλωματίας, ίσως και ασφαλείας – είμαστε οι λιγότερο έως καθόλου μισητοί παγκοσμίως, και ίσως ο εχθρός που σταλθήκαμε να «σώσουμε» προτιμήσει να ξοδέψει τις σφαίρες του σε άλλους «σωτήρες» της πολυεθνικής δύναμης.
Έμβλημα Οικείου Σχηματισμού
Επίσης απαράδεκτο, να δίνεις στον εχθρό – ακόμα και στην ειρήνη – την πληροφορία και την επιβεβαίωση άλλων πληροφοριών σχετικά με το ποια Μονάδα έχει απέναντί του, πότε αυτή αφίχθη, πότε έφυγε κ.λπ. Ναι είναι ελληνική παράδοση, αλλά με τα νέα δεδομένα Πληροφορικού Πολέμου καλό είναι να καταργηθεί. Θυμάμαι, ότι το πρώτο που μας είπαν να κάνουμε, όταν το 575 ΤΠΝ αποβιβάστηκε μυστικά νύκτα στην Χίο το καλοκαίρι του 1986 (μία σοβαρότατη κρίση με την Τουρκία εξελισσόταν), ήταν να ξηλώσουμε τα επιρράματα «Δυνάμεις Πεζοναυτών», και το τριγωνικό έμβλημα Θάρσειν Χρη με την Αργώ – και φυσικά να μην φοράμε τον τότε μπλε μπερέ. Παρόλα αυτά, πάνω στα μανίκια είχε μείνει το αποτύπωμα των σημάτων (δεν ήταν το ίδιο ξεπλυμένα τα σημεία με την υπόλοιπη στολή) και οι κάτοικοι σύντομα έμαθαν ότι ήμασταν Πεζοναύτες… Σήμερα με την τεχνολογία ΑΙ πόσες περισσότερες πληροφορίες μπορούν να εξαχθούν;
Διακριτικό Βαθμού
Σε πολεμικές επιχειρήσεις δεν πρέπει να υπάρχει διακριτικό βαθμού στην στολή μάχης. Οι ελεύθεροι σκοπευτές κυνηγάνε ηγήτορες κάθε επιπέδου, όπως και οι χειριστές δρόνων, που οδηγούν τους δρόνους κατευθείαν στο κεφάλι του στόχου. Η τοποθέτηση του βαθμού στο στήθος μάλλον δεν έχει νόημα καθώς θα φέρεται φορέας βαλλιστικών πλακών. Αυτή η θέση ήταν μία βρετανική συνήθεια, όταν οι στρατιώτες φορούσαν εξαρτύσεις που δεν κάλυπταν το στήθος.
Διακριτικά Σχολείων
Επίσης αχρείαστα σε πολεμικές επιχειρήσεις καθώς υποδηλώνουν ειδικότητες και κυρίως άνδρες των Ειδικών Δυνάμεων, παρέχοντας πληροφορίες στον εχθρό για την παρουσία τέτοιων Μονάδων στην περιοχή. Και φυσικά σε περίπτωση αιχμαλωσίας, ο κάτοχος δεν μπορεί να πουλήσει στον εχθρό το παραμύθι «ότι είναι ένας απλός επίστρατος» χωρίς καμία αξία. Ακόμη και σε ειρηνική περίοδο, τέτοια διακριτικά μπορεί να αποκαλύψουν ειδικές μονάδες που προσπαθούν να κρατήσουν χαμηλό προφίλ (όπως π.χ. τα ΕΤΕΘ στα νησιά).
Ομάδα Αίματος
Το μοναδικό θεμιτό στοιχείο πληροφορίας, το οποίο φυσικά δεν αρκεί να υπάρχει μόνον στο μανίκι (που σκίζεται, καίγεται) αλλά και σε άλλα σημεία του σώματος.
