Απόδοση από το defence-blog.com
Ένας Ρώσος προμηθευτής ναυπηγείων, γνωστός κυρίως για τον εξοπλισμό πολεμικών πλοίων, κατοχύρωσε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας έναν τρόπο τοποθέτησης του ναυτικού του πυροβόλου σε τροχοφόρο φορέα, και το σχέδιο αυτό αποκαλύπτει μια ιστορία για ένα πολύ μεγαλύτερο πρόγραμμα που φαίνεται να έχει σταματήσει. Το Arsenal Machine-Building Plant, με έδρα την Αγία Πετρούπολη — ο κατασκευαστής πίσω από τα ναυτικά πυροβόλα AK‑100, AK‑130, AK‑726 και A‑192M — έχει κατοχυρώσει ένα νέο αυτοκινούμενο παράκτιο πυροβόλο, σύμφωνα με το btvt.info, το οποίο δημοσίευσε και ανέλυσε τα έγγραφα του διπλώματος ευρεσιτεχνίας.
Το δίπλωμα περιγράφει μια περιστρεφόμενη βάση πυροβόλου με θωράκιση περιμετρικής προστασίας, στερεωμένη στην πλατφόρμα ενός ημιρυμουλκούμενου, επιτρέποντας οριζόντια σκόπευση του όπλου. Το ημιρυμουλκούμενο στηρίζεται σε τέσσερα περιστρεφόμενα υποστηρίγματα, δύο εκ των οποίων φέρουν από ένα ζεύγος τροχών όμοιων με εκείνους που χρησιμοποιούνται σε οχήματα υψηλής κινητικότητας, επιτρέποντας στη διάταξη να ρυμουλκείται στη θέση βολής και στη συνέχεια να τοποθετείται στο έδαφος ως σταθερή πλατφόρμα πυροδότησης.
Το σύστημα χειρισμού πυρομαχικών βασίζεται σε έναν έτοιμο προς χρήση γεμιστήρα κατασκευασμένο από σωληνωτούς οδηγούς συναρμολογημένους σε κλειστό βρόχο που θυμίζει ερπύστρια άρματος. Ο γεμιστήρας τοποθετείται στην περιστρεφόμενη πλατφόρμα πίσω από το όπλο και τροφοδοτεί τα βλήματα μέσω ενός δέκτη και ενός μηχανισμού μεταφοράς βασισμένου σε ένα εκκρεμές που αιωρείται στον ίδιο άξονα με την ανύψωση του πυροβόλου, με μηχανικές αρπάγες προσαρτημένες στο εκκρεμές που μεταφέρουν κάθε βλήμα κατά τον κύκλο γέμισης καθώς αυτό κινείται εμπρός–πίσω.
Αυτό που καθιστά το δίπλωμα αξιοσημείωτο δεν είναι ο ίδιος ο μηχανισμός, αλλά το ποιο πυροβόλο φαίνεται πως προσαρμόζει το Arsenal. Σύμφωνα με την ανάλυση του btvt.info, η ιδέα βασίζεται στη μετατροπή του A‑192M Armat — του ναυτικού πυροβόλου των 130 mm που ήδη κατασκευάζει το Arsenal για τις φρεγάτες κλάσης Admiral Gorshkov και προμηθεύει στο πλαίσιο του εκσυγχρονισμού του καταδρομικού μάχης κλάσης Kirov Admiral Nakhimov — σε ένα επίγειο σύστημα πυροβολικού.
Το ίδιο το A‑192M αποτελεί ουσιαστική μηχανολογική εξέλιξη σε σχέση με το παλαιότερο δίδυμο AK‑130, καθώς ζυγίζει περίπου 25 τόνους έναντι των περίπου 90 τόνων του AK‑130, ενώ εξακολουθεί να εκτοξεύει βλήμα 130 mm σε μέγιστη εμβέλεια περίπου 23 km κατά στόχων επιφανείας. Ο συνδυασμός ισχύος πυρός και μειωμένου βάρους το έκανε αρκετά ελκυστικό ώστε το Ρωσικό Ναυτικό να το υιοθετήσει ως πρότυπο για νέες φρεγάτες μετά την ολοκλήρωση των δοκιμών πιστοποίησης το 2021. Η προσαρμογή ενός δοκιμασμένου ναυτικού πυροβόλου για επίγεια χρήση δεν είναι νέα ιδέα στη ρωσική ανάπτυξη πυροβολικού, καθώς ο στόχος ανάγεται στη σοβιετική εποχή και αφορούσε την κοινή χρήση σχεδίων, πυρομαχικών και εξαρτημάτων μεταξύ ναυτικών και χερσαίων δυνάμεων αντί της ανάπτυξης εντελώς ξεχωριστών συστημάτων.
Το btvt.info προσέφερε μια επιφυλακτική αξιολόγηση της χρησιμότητας του συστήματος στο σύγχρονο πεδίο μάχης, σημειώνοντας ότι, ενώ υπάρχει μια περιορισμένη επιχειρησιακή θέση για μια τέτοια πλατφόρμα, δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί προτεραιότητα. Η ανάλυση υποστήριξε ότι το κίνητρο πίσω από το σχέδιο σχετίζεται περισσότερο με εταιρική στρατηγική παρά με επιχειρησιακή ανάγκη, περιγράφοντας την ιδέα ως προσπάθεια αξιοποίησης ενός ναυτικού πυροβόλου που ήδη κατασκευάζει το Arsenal και πώλησης μιας επίγειας εκδοχής του στους «ναυάρχους ξηράς» της Ρωσίας — μια αιχμηρή αναφορά στη γραφειοκρατική και βιομηχανική πολιτική που συχνά καθορίζει ποια προγράμματα χρηματοδοτούνται ανεξαρτήτως τακτικής αξίας. Το btvt.info σημείωσε επίσης ότι ο σχεδιασμός ανάγεται στη σοβιετική εποχή και απλώς τελειοποιήθηκε το 2021, υποδηλώνοντας ότι το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας αντιπροσωπεύει χρόνια σταδιακής ανάπτυξης και όχι μια ταχεία αντίδραση στα διδάγματα του πολέμου στην Ουκρανία.
