Η αποχώρηση των αντιαεροπορικών συστημάτων Patriot από την Κάρπαθο και την Θράκη αντιμετωπίζεται ως υποχώρηση της Αθήνας στα κυριαρχικά μας δικαιώματα τόσο από την Τουρκία όσο και από την αντιπολίτευση στην Ελλάδα και τον εθνικό χώρο. Λάθος. Το αντίθετο συμβαίνει.
Η μετακίνηση των Patriot σε Κάρπαθο και Θράκη έγινε μετά την έναρξη του δεύτερου γύρου της αντιπαράθεσης Ισραήλ-ΗΠΑ με το Ιράν, όταν οι ιρανικοί βαλλιστικοί πύραυλοι και οι δρόνοι υπερφαλάγγισαν τις «ασπίδες» του Ισραήλ και των αμερικανικών δυνάμεων στην Μέση Ανατολή.
Η Μοίρα στην Κάρπαθο προστάτευε κυρίως την αμερικανική βάση της Σούδας. Η Μοίρα στην Θράκη προστάτευε αμερικανικές βάσεις στην Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη. Επρόκειτο για προωθημένες θέσεις που πρόσθεταν ένα ακόμη αμυντικό επίπεδο για να επαυξήσουν τα αντιβαλλιστικά συστήματα του ΝΑΤΟ.
Αυτή η μετακίνηση σαφώς και δεν εξυπηρετούσε τα εθνικά μας συμφέροντα. Πολύ σημαντικοί στρατιωτικοί και πολιτικοί στόχοι έμειναν ακάλυπτοι τους μήνες που οι Patriotμετακινήθηκαν στα σύνορα. Και φυσικά, οι ίδιοι οι Patriot ήταν εκτεθειμένοι σε περίπτωση πολέμου με την Τουρκία. Ακόμα και με μικρούς δρόνους FPVαπό τις Μικρασιατικές ακτές και την Ανατολική Θράκη, οι Patriot θα μπορούσαν να καταστραφούν από τους Τούρκους. Για να μην αναφέρουμε το πεδινό και πυραυλικό πυροβολικό των Τούρκων.
Γιατί λοιπόν οι Τούρκοι κομπάζουν ότι υποχωρήσαμε; Είναι καθαρά πολιτικό παιχνίδι δικής τους εσωτερικής κατανάλωσης και επίθεσης στην ελληνική κυβέρνηση ώστε να φανεί υποχωρητική. Δυστυχώς, η νυν και προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις είναι όντως απαράδεκτα και επικίνδυνα υποχωρητικές, αλλά στην προκειμένη περίπτωση φαίνεται να υπάκουσαν στην επιχειρησιακή λογική και όχι στο πολιτικό συμφέρον.
Ο πιο πιθανός λόγος «μετανοίας» της κυβέρνησης για την επικίνδυνη προώθηση των Patriot στην «πρώτη γραμμή του μετώπου» είναι οι απειλές της Τουρκίας και η εκτίμηση ότι εντός του καλοκαιριού η Άγκυρα θα προσπαθήσει να επιβάλλει την κυριαρχία της στο Αιγαίο, με απρόβλεπτες συνέπειες που μπορεί να οδηγήσουν σε μία σύντομη αλλά έντονη ένοπλη αντιπαράθεση ή και παρατεταμένο πόλεμο.
Δεν χρειάζονται λοιπόν αντιαεροπορικά μεγάλης ακτίνας στα παραμεθόρια νησιά; Θα ήταν ευχής έργο αν μπορούσαμε να επεκτείνουμε την κυριαρχία μας στον αέρα εντός του τουρκικού εναέριου χώρου με την τοποθέτηση αντιαεροπορικών συστημάτων μεγάλης ακτίνας όπως οι Patriot και οι S-400. Ωστόσο, όπως προαναφέραμε, τέτοια συστήματα τόσο κοντά στις εχθρικές ακτές είναι καταδικασμένα σε καταστροφή.
Καλύτερη επιλογή είναι η τοποθέτηση αυτοκινούμενων Α/Α συστημάτων μικρής και μεσαίας ακτίνας, τα οποία κρύβονται εύκολα και το σπουδαιότερο μετακινούνται συνεχώς ώστε να μην εντοπίζεται η θέση τους ή αν εντοπιστεί να έχουν αποχωρήσει όταν καταφθάσουν τα εχθρικά πυρά. Γ’ αυτό τον λόγο απολύτως κατάλληλα ήταν τα Tor M1 και τα SA-8 Gecko (Osa).
Δυστυχώς η «απορωσοποίηση» των κρατών του ΝΑΤΟ που διαθέτουν ρωσικά συστήματα έχει οδηγήσει την κυβέρνηση στην απαξίωση των δύο συστημάτων και στην απόφαση αντικατάστασή τους με άλλα αντιαεροπορικά συστήματα – τα οποία θα είναι σταθερά. Ήτοι ακατάλληλα για τις συνθήκες στα νησιά και γενικότερα στις νέες συνθήκες του ψηφιακού πεδίου μάχης, όπου όλα εντοπίζονται και προσβάλλονται μέσα σε ελάχιστο χρόνο. Το Tor M1 θεωρείται κορυφαίο, και αν έπρεπε να αντικατασταθεί θα έπρεπε να επιλεγεί ανάλογο δυτικό σύστημα το οποίο όμως δεν υπάρχει. Επομένως, πρέπει να το διατηρήσουμε και να το εξελίξουμε μη υπακούοντας στις διαταγές του ΝΑΤΟ αλλά στις δικές μας εθνικές ανάγκες.
Τέλος θα πρέπει να τεθεί και το θέμα επιστροφής της Μοίρας Patriot από την Σαουδική Αραβία. Ναι. Μπορεί μεν να εξυπηρετούνται ευρύτερα γεωπολιτικά συμφέροντα της Ελλάδος με αυτή την μονάδα, αλλά θα πρέπει να καλυφθεί και το κενό που άφησε φεύγοντας. Αν οι Σαουδάραβες θέλουν την παραμονή της, να πληρώσουν μία Μοίρα που θα πάει στην Ελλάδα και θα την επανδρώσουμε εμείς με νέο επιπλέον προσωπικό. Εν όψει ενός πιθανού πολέμου με την Τουρκία, δεν μπορεί να υπάρχουν ολιγωρίες στην αντιαεροπορική μας άμυνα.
